پاسخ امام ناصر محمد یمانی به ابوحمزه در تاریخ:

02 - 08 - 1431 هـ
14 - 07 - 2010 مـ

۲۳-تیر-۱۳۸۹ه.ش.
ـــــــــــــــــــــ



تشریح بشارت بزرگ برای نعیم اعظم و شفاعت غیر منتظره


{ فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ ﴿١٠٦﴾ خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ إِلَّا مَا شَاءَ رَبُّكَ }صدق الله العظيم [هود]

{اما تیره بختان [که خود سبب تیره بختی خود بوده اند] در آتش اند، برای آنان در آنجا ناله های حسرت بار و عربده و فریاد است. (۱۰۶) در آن تا آسمان ها و زمین پابرجاست جاودانه اند، مگر آنچه را که مشیّت پروردگارت اقتضا کرده است}
بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على جدي مُحمد رسول الله صلى الله عليه وآله الأطهار والسابقين الأنصار في الأولين وفي الآخرين وفي الملأ الأعلى إلى يوم الدين، وسلامٌ على المُرسلين، والحمدُ لله رب العالمين..
سلام بر انصاری که با تمام وجود(جسم وجان) با من هستند؛ سلام بر ما و بندگان صالح خداوند.در اینجا خلاصه گفتگوی بین امام مهدی منتظر و ابوحمزه را به صورت سؤال نقل می کنیم تا اگر می خواهد به حق دست یافته و از آن پیروی کند ، بتواند از این طریق آن را درک کند.

س1- امام ناصر محمد یمانی ! آیا بعد از مرگ توبه وایمان به خداوند برای کافران ویا مسلمانانی که در زمان حیات از اعمال بد و زشت خود توبه واقعی نکرده اند فایده ای خواهد داشت؟ و از شما خواهش می کنیم تا فتوای خودتان را مستقیم از آیات محکم قرآن عظیم بیاورید .
جواب از امام مهدی ناصرمحمد یمانی :
خداوند تعالی می فرماید: { قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ} صدق الله العظيم،
{بگوخداوند برایتان فتوی می دهد}
به شما با فتوای حق از جانب رب العالمین پاسخ می دهم:
{ إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِن قَرِيبٍ فَأُولَٰئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ﴿١٧﴾ وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ حَتَّىٰ إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَلَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمْ كُفَّارٌ ۚ أُولَٰئِكَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا }صدق الله العظيم [النساء]
{پذیرش توبه از سوی خدا، تنها برای کسانی است که کار بدی را از روی جهالت انجام می‌دهند، سپس زود توبه می‌کنند. خداوند، توبه چنین اشخاصی را می‌پذیرد؛ و خدا دانا و حکیم است. (۱۷) برای کسانی که کارهای بد را انجام می‌دهند، و هنگامی که مرگ یکی از آنها فرا می‌رسد می‌گوید: «الان توبه کردم!» توبه نیست؛ و نه برای کسانی که در حال کفر از دنیا می‌روند؛ اینها کسانی هستند که عذاب دردناکی برایشان فراهم کرده‌ایم. (۱۸)}
س2-امام ناصر محمد یمانی آیا معنی آن این است که خداوند درباره آنها حکم قطعی داده است جاودانه در آتش جهنم خواهند بود و باید از رحمت خداوند ناامید شوند؟
ج2: { قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ} صدق الله العظيم،
{بگوخداوند برایتان فتوی می دهد}
خداوند تعالی می فرماید:
{ وَكَذَٰلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَىٰ وَهِيَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ ﴿١٠٢﴾ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الْآخِرَةِ ذَٰلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَٰلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ ﴿١٠٣﴾ وَمَا نُؤَخِّرُهُ إِلَّا لِأَجَلٍ مَّعْدُودٍ ﴿١٠٤﴾ يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَسَعِيدٌ ﴿١٠٥﴾ فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ ﴿١٠٦﴾ خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ إِلَّا مَا شَاءَ رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيد }صدق الله العظيم [هود]
{ و چنین است عذاب پروردگارت، هنگامی که [مردم] آبادی ها را در آن حال که ستمکارند عذاب می کند. بی تردید مجازات او دردناک و سخت است. (۱۰۲)یقیناً در آن عذاب ها برای کسی که از عذاب آخرت می ترسد، عبرت است، [و] آن روزی است که مردم را برای آن گرد می آورند، و آن روزی است که [همه صحنه های آن] مورد مشاهده است. (۱۰۳) و ما آن روز را جز برای مدتی اندک به تأخیر نمی اندازیم. (۱۰۴) روزی که چون فرا رسد، هیچ کس جز به اجازه او سخن نمی گوید؛ پس برخی تیره بخت و برخی نیک بخت اند. (۱۰۵) اما تیره بختان [که خود سبب تیره بختی خود بوده اند] در آتش اند، برای آنان در آنجا ناله های حسرت بار و عربده و فریاد است. (۱۰۶) در آن تا آسمان ها و زمین پابرجاست جاودانه اند، مگر آنچه را که مشیّت پروردگارت اقتضا کرده است؛ بی تردید پروردگارت هر چه را اراده می کند، انجام می دهد. (107)}
س3-امام ناصر محمد یمانی با توجه به این آیه اگر اعتقاد داشته باشیم نبایدخداوند ابداً آنها را مورد رحمت خود قرار دهد؛ آیا این در تعارض با ایمان داشتن به صفت قدرت مطلقه خداوند نیست ؟

{ خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ إِلَّا مَا شَاءَ رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيدُ }صدق الله العظيم [هود:107]
{در آن تا آسمان ها و زمین پابرجاست جاودانه اند، مگر آنچه را که مشیّت پروردگارت اقتضا کرده است؛ بی تردید پروردگارت هر چه را اراده می کند، انجام می دهد.}
جـ3: { قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ} صدق الله العظيم،

{بگوخداوند برایتان فتوی می دهد}
خداوند تعالی می فرماید:
{ أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ وَيَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ }صدق الله العظيم [المائدة:40]
{ آیا نمی‌دانی که حکومت و فرمانروائی آسمانها و زمین از آن خداست؟ هر کس را بخواهد کیفر می‌کند؛ و هر کس را بخواهد و شایسته بداند، می‌بخشد؛ و خداوند بر هر چیزی قادر است.}
س4-بنابراین اگر به اهالی آتش بگوییم که نجات امکان نداشته و خداوند آنها را ابدا از آتش بیرون نخواهد آورد درحقیقت فتوا داده ایم که از رحمت خداوند مطلقا مأیوس شوند . به این ترتیب به صفت قدرت مطلقه خداوند تعدی کرده ایم در حالیکه خداوند بر همه چز قادر بوده و هرچه که بخواهد می کند و کسی از کردار او سؤال نمی کند.اما آیا امکان دارد که خداوند خودش از نزد خود آنها را مورد رحمت خود قرار دهد یا باید سببی در خود بندگان باشد که باعث شود خداوند هرکدام از آنها را که بخواهد مورد رحمت خود قرار دهد که او غفور و رحیم است؟
ج4-{ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ} صدق الله العظيم،
{بگوخداوند برایتان فتوی می دهد}
خداوند تعالی می فرماید:
{ أَمَّن يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ أَإِلَٰهٌ مَّعَ اللَّهِ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ } صدق الله العظيم، [النمل:62]
{ یا آن کس که دعای بیچاره مضطر را به اجابت می‌رساند و رنج و غم آنان را بر طرف می‌سازد و شما را خلفای اهل زمین قرار می‌دهد؟ آیا با وجود خدای یکتا خدایی هست؟ اندکی متذکر هستند.}
و خداوند تعالی می فرماید: { وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ }[غافر:60]صدق الله العظيم.
{ و خدای شما فرمود که مرا با بخوانید تا دعای شما مستجاب کنم. آنان که از عبادت من اعراض و سرکشی کنند زود با ذلت و خواری در دوزخ شوند.}
س5-امام ناصر محمدیمانی ! صبر کن آیا معنای آن این است که خداوند در آخرت درهای دعا را به روی بندگان کافر خود نمی بندد؟
جـ5ـ{ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ} صدق الله العظيم،
{بگوخداوند برایتان فتوی می دهد}
خداوند تعالی می فرماید:
{ وَإِذَا صُرِفَتْ أَبْصَارُهُمْ تِلْقَاءَ أَصْحَابِ النَّارِ قَالُوا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ }صدق الله العظيم [الأعراف:47]
{ و چون نظر آنها (اصحاب اعراف)بر اهل دوزخ افتد گویند: پروردگارا، ما را با این ستمکاران به یک جای قرار مده}
س6-آیا خداوند دعای آنها را مستجاب کرده و آنها را آمرزیده و وارد بهشت می کند؟

جـ6ـ { قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ} صدق الله العظيم،
{بگوخداوند برایتان فتوی می دهد}
خداوند تعالی می فرماید:
{ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلَا أَنتُمْ تَحْزَنُونَ }صدق الله العظيم [الأعراف:49]،
{در بهشت بی هیچ خوف و اندیشه و بی هیچ گونه حزن و اندوه داخل شوید.}
گواه آن فرموده خداوند تعالی است که :

{ وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ }صدق الله العظيم [غافر:60]
{ و خدای شما فرمود که مرا با بخوانید تا دعای شما مستجاب کنم. آنان که از عبادت من اعراض و سرکشی کنند زود با ذلت و خواری در دوزخ شوند.}
س7- ليكن اي امام مهدي ناصر محمد يماني آيا برایمان فتوي نمي دهي كه اين كفار بر روي اعراف بين بهشت و جهنم كيستند كه پروردگارشان را دعا نمودند كه آنها را با جهنميان قرار ندهد و خداوند دعاي آنها را مستجاب كرد ؟ و چرا پيش از اين آنها را با دوزخيان قرار نداده است ؟
جـ7ـ { قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ} صدق الله العظيم،
{بگوخداوند برایتان فتوی می دهد}
خداوند تعالی می فرماید:
{ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّىٰ نَبْعَثَ رَسُولًا }صدق الله العظيم [الإسراء:15]
{و ما هرگز (قومی را) مجازات نخواهیم کرد، مگر آنکه پیامبری مبعوث کرده باشیم }
س8-ای امام ، آیا این افرادی که خداوند را خوانده و او دعایشان را مستجاب می کند، کافرانی هستند که قبل ازآنکه رسولان خداوند در آبادی هایشان برانگیخته شوند از دنیا رفته اند؟
جـ8ـ{ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ} صدق الله العظيم،
{بگوخداوند برایتان فتوی می دهد}
خداوند تعالی می فرماید:
{ رُّسُلًا مُّبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا } صدق الله العظيم [النساء:165]
{ پیامبرانی که بشارت‌دهنده و بیم‌دهنده بودند، تا بعد از این پیامبران، حجتی برای مردم بر خدا باقی نماند، (و بر همه اتمام حجت شود؛) و خداوند، توانا و حکیم است.}
س9-بنابراین آنها در پیشگاه خداوند حجت دارند چون قبل از آنکه رسولی از جانب خداوند برایشان بیاید از دنیا رفته اند برای مثال پدر مُحمد رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم ، که مسلماً از اهالی اعراف است و خداوند دعایشان را استجابت کرده و عذابشان نمی کند.تصدیق فرموده خداوند تعالی :

{ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّىٰ نَبْعَثَ رَسُولًا }صدق الله العظيم [الإسراء:15].
{و ما هرگز (قومی را) مجازات نخواهیم کرد، مگر آنکه پیامبری مبعوث کرده باشیم }
سؤالی که مطرح می شود این است که: آیا کافرانی که خداوند رسولان خود را به عنوان حجت بین شان برانگیخته نیز اگر دعا کنند مشمول این رحمت می شوند، آیا آنها حق دارند که مانند اهالی اعراف خداوند را بخوانند و آیا دعایشان پذیرفته می شود؟
جـ9ـ { قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ} صدق الله العظيم،
{بگوخداوند برایتان فتوی می دهد}
خداوند تعالی می فرماید:
{ وَقَالَ الَّذِينَ فِي النَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ادْعُوا رَبَّكُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْمًا مِّنَ الْعَذَابِ ﴿٤٩﴾ قَالُوا أَوَلَمْ تَكُ تَأْتِيكُمْ رُسُلُكُم بِالْبَيِّنَاتِ قَالُوا بَلَىٰ قَالُوا فَادْعُوا وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ(50) }صدق الله العظيم [غافر]
{ و آنها که در آتشند به مأموران دوزخ می‌گویند: «از پروردگارتان بخواهید یک روز عذاب را از ما بردارد!» (۴۹)آنها می‌گویند: «آیا پیامبران شما دلایل روشن برایتان نیاوردند؟!» می‌گویند: «آری!» آنها می‌گویند: «پس (خدای‌تان را) بخوانید؛ ولی دعای کافران(خواندن کسی غیر خدا) جز در ضلالت نیست!» (۵۰)}
س10-در کجای این آیه برای کافرانی که اهل آتش اند فتوا داده شده که خدایشان را بخوانند؟
جـ10ـ { قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ} صدق الله العظيم،
{بگوخداوند برایتان فتوی می دهد}
خداوند تعالی می فرماید:
{قَالُوا فَادْعُوا وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ}صدق الله العظيم [غافر:50]
بخوانید؛ ولی دعای کافران جز در ضلالت نیست!}
س11-پس این بیان که می فرماید:

{قَالُوا فَادْعُوا وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ}صدق الله العظيم [غافر:50]
بخوانید؛ ولی دعای کافران جز در ضلالت نیست!} ،
چه معنایی دارد؟آیا این بخاطر آن است که آنها کسانی غیر از خدا را می خوانند تا نزد خداوند شفاعتشان را کنند مگر یک روز از عذابشان کاسته شود؟
جـ11ـ { قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ} صدق الله العظيم،
{بگوخداوند برایتان فتوی می دهد}
خداوند تعالی می فرماید:
{ وَقَالَ الَّذِينَ فِي النَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ادْعُوا رَبَّكُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْمًا مِّنَ الْعَذَابِ }صدق الله العظيم [غافر:49]
{ و آنها که در آتشند به مأموران دوزخ می‌گویند: «از پروردگارتان بخواهید یک روز عذاب را از ما بردارد!»}
س12-پس علت گمراه بودنشان این است که کسی غیر از خدا را می خوانند؛ آیا فرشتگان مقرب خداوند به آنها پاسخی می دهند؟

جـ12ـ { قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ} صدق الله العظيم،
{بگوخداوند برایتان فتوی می دهد}
خداوند تعالی می فرماید:
{ وَهُمْ يُجَادِلُونَ فِي اللَّهِ وَهُوَ شَدِيدُ الْمِحَالِ ﴿١٣﴾ لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ وَالَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِهِ لَا يَسْتَجِيبُونَ لَهُم بِشَيْءٍ إِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ إِلَى الْمَاءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهِ وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ }صدق الله العظيم [الرعد].
{درباره خدا به مجادله مشغولند! و او قدرتی بی‌انتها (و مجازاتی دردناک) دارد! (۱۳)دعوت حق از آن اوست! و کسانی را که (مشرکان) غیر از خدا می‌خوانند، (هرگز) به دعوت آنها پاسخ نمی‌گویند! آنها همچون کسی هستند که کفهای (دست) خود را به سوی آب می‌گشاید تا آب به دهانش برسد، و هرگز نخواهد رسید! و دعای کافران، جز در ضلال (و گمراهی) نیست! (۱۴)}
و خداوند تعالی می فرماید:
{ قُلْ مَن رَّبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ قُلْ أَفَاتَّخَذْتُم مِّن دُونِهِ أَوْلِيَاءَ لَا يَمْلِكُونَ لِأَنفُسِهِمْ نَفْعًا وَلَا ضَرًّا قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِي الظُّلُمَاتُ وَالنُّورُ أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ قُلِ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ }صدق الله العظيم [الرعد:16]
{ بگو: «چه کسی پروردگار آسمانها و زمین است؟» بگو: «اللّه!» (سپس) بگو: «آیا اولیا ئی غیر از او برای خود برگزیده‌اید که (حتّی) مالک سود و زیان خود نیستند (تا چه رسد به شما؟!)» بگو: «آیا نابینا و بینا یکسانند؟! یا ظلمتها و نور برابرند؟! آیا آنها همتایانی برای خدا قرار دادند بخاطر اینکه آنان همانند خدا آفرینشی داشتند، و این آفرینشها بر آنها مشتبه شده است؟!» بگو: «خدا خالق همه چیز است؛ و اوست یکتا و پیروز!»}
س13-حال که فرشتگان جرأت ندارند دعای کافرانی را که از اهالی جهنم شده اند برآورده سازند؛پس آیا معنای آن این است که آنها با اینکه از فرشتگان مقرب درگاه هستند ،اما جرأت نمی کنند تا خداوند رحمن را مورد خطاب قرار داده و از او بخواهند یک روز از عذاب اهالی آتش کم کند؟ پس یعنی آنها در جایگاهی نیستند (یا سزاوار آنها نیست) که درباره وضعیت اهالی آتش با خداوند سخن گفته و کم شدن ولو یک روز از عذاب کافران را از خداوند بخواهند؟

جـ13ـ { قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ} صدق الله العظيم،
{بگوخداوند برایتان فتوی می دهد}
خداوند تعالی می فرماید:
{ فَمَن يُجَادِلُ اللَّهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَم مَّن يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكِيلًا }صدق الله العظيم [النساء:109]
{اما کیست که در برابر خداوند، در روز رستاخیز از آنها دفاع کند؟! یا چه کسی است که وکیل و حامی آنها باشد؟!}
س14-بنابراین در روز قیامت بنده حق ندارد با خداوند مجادله کند ولو اینکه به حق رحمت خداونداز او درخواست کند، وتنها سخنی که بندگان می توانند بر زبان بیاورند، همان کلام رسول الله المسيح عيسى ابن مريم عليه الصلاة والسلام است که:

{ إِن تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ وَإِن تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ } صدق الله العظیم [المائدة:118]،
{اگر آنها را مجازات کنی، بندگان تواند. (تو به آنها از ما رحیم تری)؛ و اگر آنان را ببخشی، توانا و حکیمی!}
یعنی رحم بنده بر بندگان، از رحمت خداوند ارحم الراحمین بیشتر نیست ؛ چنان که رسول الله إبراهيم عليه الصلاة والسلام می گوید:
{ فَمَن تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي وَمَنْ عَصَانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ }صدق الله العظیم [إبراهيم:36]،
{هر کس از من پیروی کند از من است؛ و هر کس نافرمانی من کند، تو بخشنده و مهربانی!}
بنده تو بیش از تو نسبت به بندگان رحم ندارد و توکه پروردگارشان هستی ارحم الراحمینی ، به همین خاطر است که می بینیم فرشتگان مقرب درگاه رحمان که نگهبانان جهنم هستند به اهالی آتش می گویند:
{ قَالُوا فَادْعُوا وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ }صدق الله العظيم [غافر:50]
{ آنها می‌گویند: «پس بخوانید؛ ولی دعای کافران جز در ضلالت نیست!» (۵۰)}
یعنی باید از خداوند درخواست کنند چرا که درخواست از بندگان خداوند برای شفاعت در پیشگاه پروردگاری که از همه بندگان نسبت به آنها مهربان تر است گمراهی آشکاری است وچنین عملی به معنای انکار صفت رحمت در نفس خداوند می باشد درحالی که خداوند ارحم الراحمین است! چگونه کسانی که رحمتشان کمتر از خداوند ارحم الراحمین است می توانند شفاعتی کنند!لذا درخواست از بندگان به جای دعا به پیشگاه خداوند ، گمراهی آشکاری است( و راه به جایی نمی برد). به همین دلیل فرشتگان خداوند رحمن که مأمور اهالی آتش هستند می گویند:
{ قَالُوا فَادْعُوا وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ { آنها می‌گویند: «پس هر چه می‌خواهید بخوانید؛ ولی دعای کافران (به جایی نمی‌رسد و) جز در ضلالت نیست!»}صدق الله العظيم [غافر:50]
این یعنی خدایتان را بخوانید که اواز تمام بندگانش نسبت به شما مهربان تر است و وعده پروردگار حق بوده و او ارحم الراحمین است و اهالی آتش متوجه این نکته نیستند. در اینجا سؤالی مطرح می شود: اگر خدا را بخوانند ،آیا حق دارند درخواست کنند که آنها را به دنیا بازگرداند تا اعمالی غیر از اعمال گذشته خود انجام دهند؟ آیا این دعا حجتی در برابر خداست و مورد استجابت قرار می گیرد؟
جـ14ـ{ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ} صدق الله العظيم،
{بگوخداوند برایتان فتوی می دهد}
خداوند تعالی می فرماید:
{ رُّسُلًا مُّبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا }صدق الله العظيم [النساء:165]
{ پیامبرانی که بشارت‌دهنده و بیم‌دهنده بودند، تا بعد از این پیامبران، حجتی برای مردم بر خدا باقی نماند، (و بر همه اتمام حجت شود؛) و خداوند، توانا و حکیم است.}
س15-پس به این ترتیب خداوند به دعای آنها پاسخی نمی دهد ؛ چرا که این دعا حجت آنهادر برابر خداوند نیست بلکه حجت خداوند بر آنها بعد از فرستادن رسولانی است که مورد تکذیب قرار گرفتند.گواه آن هم فرموده خداوند تعالی است که:
{ رُّسُلًا مُّبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا } صدق الله العظيم [النساء:165]
{ پیامبرانی که بشارت‌دهنده و بیم‌دهنده بودند، تا بعد از این پیامبران، حجتی برای مردم بر خدا باقی نماند، (و بر همه اتمام حجت شود؛) و خداوند، توانا و حکیم است.}
سؤالی که پیش می آید دقیقاً این است که : پس دعایی که می تواند حجت آنها در برابر خداوند باشد چیست؟
جـ15ـ { قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ} صدق الله العظيم،
{بگوخداوند برایتان فتوی می دهد}
باید بگویند:
{ رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَإِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ }صدق الله العظيم [الأعراف:23]
{«پروردگارا! ما به خویشتن ستم کردیم! و اگر ما را نبخشی و بر ما رحم نکنی، از زیانکاران خواهیم بود!}
س16-پس آیا رحمتی که خداوند بر خود فرض نموده است در روز قیامت حجت بندگان در پیشگاه خداست و کسی که به رحمت خداوند کافر باشد ، خود ضرر نموده و بعد از خداوند کسی را پیدا نخواهد کرد که به او رحم کند؟
جـ16ـ { قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ} صدق الله العظيم،
{بگوخداوند برایتان فتوی می دهد}
خداوند تعالی می فرماید:
{ كَتَبَ عَلَىٰ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ }صدق الله العظيم [الأنعام:12]
{ بر خود رحمت را مقرر داشته است، [و] در روز قیامت، که در فرارسیدن آن شکی نیست، شما را گرد می‌آورد، کسانی که بر خود زیان زده‌اند، (به رحمت خداوند)ایمان نمی‌آورند. }
س17-حال برایمان روشن شد چرا کافران می گویند:
{ فَهَل لَّنَا مِن شُفَعَاءَ فَيَشْفَعُوا لَنَا أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ }صدق الله العظيم [الأعراف:53].
{آیا (امروز) شفیعانی برای ما وجود دارند که برای ما شفاعت کنند؟ یا (به ما اجازه داده شود به دنیا) بازگردیم، و اعمالی غیر از آنچه انجام می‌دادیم، انجام دهیم؟}
این بخاطر آن است که آنها از رحمت خداوند مأیوس شده و فکر می کنند راه حلی ندارند بجز اینکه بندگان مقرب خداوند شفاعتشان را کنند و یا به دنیا بازگردند که بگونه ای دیگر عمل کنند .بنابر این از رحمت پروردگار مأیوس اند و به همین دلیل نیز از خداوندی که رحمت را بر نفس خود واجب نموده است درخواست ( بخشش) نمی کنند و نمی گویند که او بر هرکاری قادر است.گواه آن هم فرموده خداوند تعالی است که
{ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ وَيَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ}صدق الله العظيم [المائدة:40]
{فرمانروایی آسمانها و زمین از آن خداوند است، هرکس را بخواهد عذاب می‌کند و هرکس را که بخواهد می‌آمرزد، و خداوند بر هر کاری تواناست‌}
خطاب به تمام کسانی که خداوند آنها را از امر ما آگاه کرده می گویم؛ به خداوند سوگند می خورم اگر پروردگار شما را میراند و وارد آتش شدید به اهالی آن بگویید که امام مهدی به شما می گویداگر اعمال بدتان که به ظلم در حق خود تان کرده اید حجت خداوند در برابر شما باشد، بدانید حجت شما در مقابل خدا بزرگتر است به شرط آن که از رحمت تمام بندگان خداوند ناامید شده و ایمان داشته باشید که خداوند به حق ارحم الراحمین است و بگویید: چگونه تا روزقیامت منتظر بندگان مقرب بمانیم تا از ما شفاعت کنند؟ می بینید که از فرشتگان نگهبان جهنم درخواست شفاعت در نزد خدا را می کنید همين طور همه بندگان مقرب خداوند جرات نمي كنند كه در پيشگاه خداوند در روز قيامت براي شما شفاعت كنند بلکه خداوند به شما می گوید:

{ مَكَانَكُمْ أَنتُمْ وَشُرَكَاؤُكُمْ }[يونس:28]
{ شما و معبودهایتان در جای خودتان باشید }
به این معنی که شما همچنان معتقد هستید که بندگان مقرب در نزد خداوند شفاعتتان را کنند، پس منتظرهستید تا روز قیامت شفاعتتان را بکنند.
بیایید تا ببینیم نتیجه کار در علوم غیبی که در کتاب خداوند آمده است چیست و خداوند فرموده است:
{ وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُوا مَكَانَكُمْ أَنتُمْ وَشُرَكَاؤُكُمْ فَزَيَّلْنَا بَيْنَهُمْ وَقَالَ شُرَكَاؤُهُم مَّا كُنتُمْ إِيَّانَا تَعْبُدُونَ ﴿٢٨﴾ فَكَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ إِن كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغَافِلِينَ ﴿٢٩﴾ هُنَالِكَ تَبْلُو كُلُّ نَفْسٍ مَّا أَسْلَفَتْ وَرُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلَاهُمُ الْحَقِّ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا يَفْتَرُونَ }صدق الله العظيم [يونس]
{روزی را که همه آنها را جمع می‌کنیم، سپس به مشرکان می‌گوییم: «شما و معبودهایتان در جای خودتان باشید سپس –حجاب میان - آنها را برمی‌داریم و کسانی که شریک گرفته بودند به آنان می‌گویند: «شما ما را عبادت نمی‌کردید!» (۲۸)همین بس که خدا میان ما و شما گواه باشد، که ما از عبادت شما غافل بودیم! (۲۹)در آن جا، هر کس عملی را که قبلاً انجام داده است، می‌آزماید. و همگی بسوی «اللّه» -مولا و سرپرستِ حقیقی خود- بازگردانده می‌شوند؛ و چیزهایی را که بناحق همتای خدا قرار داده بودند(اولیای خداوند)،از دسترس آنها گم می‌شوند! (۳۰)}
کافران نمی فهمند که خداوند از آنها می خواهد تا مستقیم از خود او درخواست کنند اوکه از بندگان رحیم تر است و از آنجا که به جای او به رحمت بندگانش اطمینان دارند به مشرکان می گوید آنها (بندگانی را که شریک خداوند گرفته اند)را بخوانند تا در نزد پروردگارشان شفاعتشان کنند و ببینند آیا جوابی می شنوند، خداوند تعالی فرموده است:
{يَقُولُ نَادُوا شُرَكَائِيَ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُم مَّوْبِقًا } صدق الله العظيم [الكهف:52].
{گوید: اکنون آنان را که شریک من گمان داشتید بخوانید آنها بخوانند و هیچ یک اجابت نکنند، و میان این دو گروه جایگاهی سخت مهلک مقرر سازیم.}
بلکه نسبت به شرک آنها کافرند وبر ضدآنها شدند. گواه آن فرموده خداوند تعالی است که :
{ وَاتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لِّيَكُونُوا لَهُمْ عِزًّا ﴿٨١﴾ كَلَّا سَيَكْفُرُونَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُونُونَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا }صدق الله العظيم [مريم]
{ و آنان غير از خدا، معبوداني را براي خود برگزيدند تا مايه عزتشان باشد! (چه پندار خامي!)(81)هرگز چنين نيست! به زودي (معبودها) منکر عبادت آنان خواهند شد؛ (بلکه) بر ضدشان قيام مي‌کنند!}
اما کسانی که شریک خداوند گرفته شده اند ، خود نسبت به این شرک که ناشی از مبالغه ای بوده است که بعد از مرگشان در حق آنها شده،کافرند:
{ وَقَالَ شُرَكَاؤُهُم مَّا كُنتُمْ إِيَّانَا تَعْبُدُونَ ﴿٢٨﴾ فَكَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ إِن كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغَافِلِينَ ﴿٢٩﴾ هُنَالِكَ تَبْلُو كُلُّ نَفْسٍ مَّا أَسْلَفَتْ وَرُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلَاهُمُ الْحَقِّ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا يَفْتَرُونَ }صدق الله العظيم [يونس].
{ و معبودهایشان (به آنها) می‌گویند: «شما (هرگز) ما را عبادت نمی‌کردید!» (۲۸) همین بس که خدا میان ما و شما گواه باشد، که ما از عبادت شما غافل بودیم! (۲۹) در آن جا، هر کس عملی را که قبلاً انجام داده است، می‌آزماید. و همگی بسوی «اللّه» -مولا و سرپرستِ حقیقی خود- بازگردانده می‌شوند؛ و چیزهایی را که بناحق همتای خدا قرار داده بودند(اولیاء خداوند)،از دسترس آنها گم می‌شوند! (۳۰)}
تا اینکه عذاب را دیده و دستشان از همه چیز کوتاه شود ، آنگاه است که می فهمند هیچ گریزگاهی از عذاب خداوند ندارند مگر اینکه خداوند با رحمت خود آنها را مورد مغفرت قرار دهد؛ اما جرآت چنین درخواستی را نداشته و همه صداها در برابر (عظمت) خداوند رحمان، خاضع مي‌شود؛ و جز صداي آهسته چيزي نمي‌شنوي

و ناگهان....

خداوند به یکی از بندگانش اجازه می دهد تا با اوسخن بگوید او باعث تعجب آنها شده و نگرانی جدیدی را به غم آنها اضافه میکند چون علیه آنها به پیشگاه پروردگار شکایت می کندکه آنها بین او و تحقق نعیم اعظم قرار گرفته اند. او خلافت بر ملکوت پروردگار را رد کرده و حاضر نیست وارد بهشت خداوند شود و برای تحقق یافتن نعیم اعظم اصرار می کند.پس خداوند می فرماید:
بنده من آیا من پیش از این ترا خلیفه ملکوت دنیا قرار نداده ام ؟و در اینجا تو راخلیفه خدا برملکوت آخرت خدایت قرار می دهم
واو می گوید: پناه بر خدا می برم که قبل از این که نعیم اعظم تحقق یابد ، به این عطایا راضی شوم.
اصحاب یمین و اصحاب شمال(اهالی آتش) و بندگان مقرب به این مرد و کسانی که همراه او هستند ودرپیشگاه خداوند گرد آومحشور شده اند ،نگاه می کنندو می بینند که این گروه بخاطر نگرانی و اضطرابی که بندگان صالح را فراگرفته لبخند به لب می آورند .چرا که آنهادر حیات دنیایی از حقیقت نام اعظم خداوند آگاه بودند. حقیقت اسم اعظم خداوند آیت و نشانه ای است که خداوند درقلبهای آنها گذارده بود تا به حقانیت این بنده ایمان بیاورند. علت تبسم آنها نیز این است که مقصود آن بنده از درخواستش برای تحقق نعیم اعظم را می دانند ومی شنوند که او از خلیفه گری بر ملکوت بهشت عذر خواسته و تحقق یافتن نعیم اعظم را درخواست می کند. از آنجا که درخواست این بنده از خداوند ؛ بندگان صالح را دهشت زده می کند ؛ می گویند:دیگر چه چیزی باقی مانده، خداوند که ملکوت دنیا و آخرت را به او عطا کرده است؟!اگر خداوند آدم را به عنوان خلیفه بهشت خود درزمین برگزید، این بنده را که خلیفه جنت المأوی کرده است. چه نعیمی بزرگ تر از آنچه که خداوند به او عطا کرده می خواهد؟ در تمام عالم وجود چنین عطایی به هیچ بنده ای نشده است! آیا این بنده مغرور شده و می خواهد خدا باشد؟او را چه شده است و چه چیزی او را آزار می دهد که نمی خواهد خلیفه خداوند بر ملکوت اعظم بهشت باشد و در پی تحقق نعیم اعظم است؛ چه بهشتی بزرگتر از جنت النعیم است؟! آنها بدون اینکه کلامی بگویند پیش خود متعجبند ولی دهشتشان از ظاهرشان پیداست که باعث خنده همراهان این عبد می شود. آنها را می بینید که در برابر خداوند در زمره همراهان این عبد ایستاده و تبسم می کنند و شاهد چانه زنی این بنده هستند که از جانب خود و آنها (همراهانش)برای تحقق نعیم اعظم ،با خداوند گفتگو می کند .از کافران شکایت دارد چون آنها بین او و تحقق نعیم اعظم قرار گرفته اند و خداوند نیز تا این لحظه هنوز به او جوابی نداده است. پس روی زمین محشر می افتد و به شدت گریه و واویلا می کند و می گوید:

(( واحسرتا بر نعیم اعظم من؛ الهی مرا برای چه آفریده ای .به من ظلم شده است ، بندگان کافر تو در حق من ظلم کرده و بین من و تحقق نعیم اعظم حائل شده اند؛ تو ظلم را بخود حرام کرده ای ؛ الهی گناه من چیست؟))
واما کافران گمان می برند که بخاطر این بنده که شکایت آنها را به خداوند برده دچار گرفتاری بسیار بزرگتری از آنچه که در آن هستند خواهند شدکه حتی فکرش را هم نمی توانند بکنند؛ و اما صالحان با وجود صواب بودن سخن این بنده ، از خطاب او به خداوند نگران بوده و حیرت می کنند.
و ناگهان حادثه ای عجیب و بزرگ از جانب خداوند روی می دهد و خداوند ارحم الراحمین اجازه می دهد این بنده و تمام بندگانش وارد بهشت شوند چراکه در نفس خود راضی شده است که بخاطر این بنده و همراهان او نعیم اعظم را تحقق بخشد .کافران می شنوند که خداوند د رنفس خود از بندگانش راضی شده و همه را وارد رحمت خود کرده و به این بنده و تمام بندگانش اجازه داده است که به بهشت بروند... کافرانی که اهل آتش بودند تعجب کرده و به این بنده و همراهانش می گویند:
{ قَالُوا مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ قَالُوا الْحَقَّ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ }صدق الله العظيم [سبأ:23]
{پرسند: خدای شما چه فرمود؟ پاسخ دهند که حقّ فرمود، و اوست خدای بلند مرتبه بزرگوار}


و سپس نعیم اعظم خداوند تحقق می یابد...

این شأن مهدی منتظر است که شما اهمیت و قدر آن را نمی دانید و از رازش آگاهی ندارید؛ او که از مردم امتی واحد می سازد که در راه راست – صراط مستقیم- خداوند قرار خواهند داشت . او تنها کسی است که در دورانش تمام بشریت هدایت خواهند یافت. خداوند تمام ساکنان زمین را برای او هدایت می کند چون رضوان نفس خداوند هدف غایی اوست نه وسیله وچگونه ممکن است خداوند تا زمانی که همه بندگان مشمول رحمتش نشده باشند ،در نفس خود راضی باشد . خداوند بندگانش را برای این آفریده است که رضوان نفس او را عبادت کنند. خداوند درباره برانگیخته شدن امام مهدی منتظر که بخاطر او خداوند تمام مردم دنیا را هدایت کرده واز آنها امتی واحد که در راه مستقیم او هستند خواهد ساخت فتوا دارد. بشارت برانگیخته شدن او در این فرموده خداوند تعالی است که :
{ وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ ﴿١١٨﴾ إِلَّا مَن رَّحِمَ رَبُّكَ وَلِذَٰلِكَ خَلَقَهُمْ }صدق الله العظيم [هود]
{و اگر پروردگارت بخواهد، همه مردم را یک امّت (بدون هیچ گونه اختلاف) قرار می‌دهد؛ ولی آنها همچنان مختلفند... (۱۱۸) مگر کسی که پروردگارت رحم کند! و برای همین آنها را آفرید!}
در اینجا خداوند می فرماید که در عصر بعثت انبیاء و رسولان هدف هدایت شدن تمام مردم محقق نشده و گروهی از آنها هدایت یافته و گروهی دیگر همچنان در مسیر گمراهی هستند . سپس برانگیخته شدن مهدی منتظر استثناء می شود:

{ إِلَّا مَن رَّحِمَ رَبُّكَ وَلِذَٰلِكَ خَلَقَهُمْ}صدق الله العظيم
{مگر کسی که پروردگارت رحم کند! و برای همین آنها را آفرید }
یعنی: مگر کسی که خداوند به او رحم کرده و بخاطر او تمام اهالی زمین را هدایت و به صورت یک امت در راه مستقیم قرار دهد.
شاید کسی سؤال کند: حال که خداوند در این آیه بشارت بر انگیخته شدن امام مهدی را داده است؛ آیا از قرآن برای ما آن را تشریح و بیان می کنید که:
{ وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ ﴿١١٨﴾ إِلَّا مَن رَّحِمَ رَبُّكَ وَلِذَٰلِكَ خَلَقَهُمْ }صدق الله العظيم [هود].
{و اگر پروردگارت بخواهد، همه مردم را یک امّت (بدون هیچ گونه اختلاف) قرار می‌دهد؛ ولی آنها همچنان مختلفند... (۱۱۸) مگر کسی که پروردگارت رحم کند! و برای همین آنها را آفرید!}
امام مهدی به حق جواب می دهد که من جز حقیقت نمی گویم و اما در باره این فرموده خداوند تعالی که :

{ وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً}
{و اگر پروردگارت بخواهد، همه مردم را یک امّت (بدون هیچ گونه اختلاف) قرار می‌دهد}
بیان آن در این فرموده خداوند تعالی است :
{ وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَآمَنَ مَن فِي الْأَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيعًا } صدق الله العظيم [يونس:99]
{و اگر پروردگار تو بخواهد، تمام کسانی که روی زمین هستند، همگی ایمان می‌آورند}
و سپس تمام مردم امت واحد و به راه مستقیم خواهند شد.
و اما بیان حق خداوند تعالی :
{ وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ}
{ولی آنها همچنان مختلفند }
را در این آیه می یابید که :
{ فَرِيقًا هَدَىٰ وَفَرِيقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلَالَةُ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ اللَّهِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُون } صدق الله العظيم [الأعراف:30]
{جمعی را هدایت کرده؛ و جمعی (که شایستگی نداشته‌اند،) گمراهی بر آنها مسلّم شده است. آنها (کسانی هستند که) شیاطین را به جای خداوند، اولیای خود انتخاب کردند؛ و گمان می‌کنند هدایت یافته‌اند}
یعنی در دوران برانگیخته شدن تمام رسولان خداوند از اولین شان گرفته تا آخرین آنها ، هدف هدایت تمام بشریت تحقق نمی یابد و مردم همچنان در مسیرهای مختلفی گام بر می دارند؛ عده ای هدایت یافته و عده ای گمراهند و سپس این فرموده خداوند می آید:
{ إِلَّا مَن رَّحِمَ رَبُّكَ وَلِذَٰلِكَ خَلَقَهُمْ} صدق الله العظيم
{مگر کسی که پروردگارت رحم کند! و برای همین آنها را آفرید }
یعنی مگر کسی که بخاطر او همه مردم را هدایت کند تا نعیم اعظم (بزرگتراز)بهشت برایش محقق گردد. خداوند مردم را برای همین آفریده است تا رضوان نفس خداوند بر آنها را عبادت کنند تصدیق فرموده خداوند تعالی:

{ وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ }صدق الله العظيم [الذاريات:56]
{ من جنّ و انس را نیافریدم جز برای اینکه عبادتم کنند}
عزیزان من ای مسلمانان! چه چیزی درباره برانگیخته شدن امام مهدی شما را فریب داده است به خداوند عظیم که مرا و شما را به راه مستقیم هدایت می کند سوگند، به خداوند آسمان ها و زمین و خدایی که استخوان های پوسیده و پراکنده را زنده می کندو به خدایی که قوم عاد را با توفانی بی فرجام هلاک کرد سوگند که من امام مهدی منتظر خلیفه خداوند بر تمام عالمیان هستم. چه بپذیرید و چه نپذیرید! و اگر نپذیرفتید خداوند مرا با عذاب روزی عقیم بر شما غلبه خواهد داد و همگی شما ایمان می آورید و تا زمان معینی از زندگی بهره خواهید گرفت و سپس روز گرفتن سخت مجرمان (قیامت)خواهد رسید ولی اکثر شما چیزی نمی دانید.


وسلامٌ على المُرسلين، والحمدُ لله رب العالمين..
أخو بني آدم في الدم من حواء وآدم الإمام ناصر مُحمد اليماني

اقتباس المشاركة: 5501 من الموضوع: بيان البشرى الكبرى للنّعيم الأعظم ومفاجأة الشفاعة ..



هذا البيان منقول من ردّ الإمام ناصر محمد اليماني على المحاور أبو حمزة بتاريخ:
02 - 08 - 1431 هـ
14 - 07 - 2010 مـ
ـــــــــــــــــــــ



بيان البشرى الكبرى للنّعيم الأعظم ومفاجأة الشفاعة ..

{فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ ﴿١٠٦﴾ خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ إِلَّا مَا شَاءَ رَبُّكَ} صدق الله العظيم [هود:106-107].

بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على جدّي محمد رسول الله صلّى الله عليه وآله الأطهار والسابقين الأنصار في الأوّلين وفي الآخِرين وفي الملأ الأعلى إلى يوم الدين، وسلامٌ على المرسَلين، والحمدُ لله ربِّ العالمين..

السلام عليكم أحبّتي الأنصار قلباً وقالباً، السلام علينا وعلى عباد الله الصالحين، وخلاصة الحوار بين المهدي وأبي حمزة نلقيها على شكل أسئلةٍ حتى يتسنّى له فهم الحقّ إن كان يريد الحقّ ليتّبعه، وهي كما يلي:

سـ 1: يا أيها الإمام ناصر محمد اليماني، فهل تنفع التوبة والإيمان بالله لمن مات وهو من الكافرين أو لمن مات من المؤمنين وهو لم يتُبْ إلى الله متاباً من كبائر الإثم والفواحش؟ فنرجو فتواك مباشرةً من مُحكم القرآن العظيم.
والجواب من الإمام المهدي ناصر مُحمد اليماني، وأقول قال الله تعالى: {قُلِ اللَّـهُ يُفْتِيكُمْ} صدق الله العظيم، وإليكم الإجابة بالفتوى الحقّ من رب العالمين: {إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّـهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِن قَرِيبٍ فَأُولَـٰئِكَ يَتُوبُ اللَّـهُ عَلَيْهِمْ ۗ وَكَانَ اللَّـهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ﴿١٧﴾ وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ حَتَّىٰ إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَلَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمْ كُفَّارٌ ۚ أُولَـٰئِكَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ﴿١٨﴾} صدق الله العظيم [النساء].

سـ 2: يا أيها الإمام ناصر محمد اليماني، فهل هذا يعني أنّ الله قد حكم عليهم حُكماً نهائياً بالخلود في نار جهنم إلى ما لا نهاية وعليهم أن يستيئسوا من رحمة الله؟
جـ 2: {قُلِ اللَّـهُ يُفْتِيكُمْ}، وقال الله تعالى: {وَكَذَٰلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَىٰ وَهِيَ ظَالِمَةٌ ۚ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ ﴿١٠٢﴾ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الْآخِرَةِ ۚ ذَٰلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوعٌ لَّهُ النَّاسُ وَذَٰلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُودٌ ﴿١٠٣﴾ وَمَا نُؤَخِّرُهُ إِلَّا لِأَجَلٍ مَّعْدُودٍ ﴿١٠٤﴾ يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ ۚ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَسَعِيدٌ ﴿١٠٥﴾ فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ ﴿١٠٦﴾ خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ إِلَّا مَا شَاءَ رَبُّكَ ۚ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيدُ ﴿١٠٧﴾} صدق الله العظيم [هود].

سـ 3: يا أيها الإمام ناصر محمد اليماني فهل لو اعتقدنا أنّ الله لا ينبغي له أن يغفر لهم فيرحمهم أبداً فهل هذا الإعتقاد يتعارض مع الإيمان بصفة قدرة الله المطلقة نظراً لقول الله تعالى: {خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ إِلَّا مَا شَاءَ رَبُّكَ ۚ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيدُ ﴿١٠٧﴾} صدق الله العظيم.
جـ 3: {قُلِ اللَّـهُ يُفْتِيكُمْ}، وقال الله تعالى: {أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّـهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ وَيَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ ۗ وَاللَّـهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿٤٠﴾} صدق الله العظيم [المائدة].

سـ 4: إذاً فإذا أفتينا أهل النار أنّه لا يمكن أن يُخرجهم الله من النار أبداً فقد أفتيناهم باليأس المطلق من رحمة الله وتعدّينا على صفة قدرة الله المطلقة لأنّ الله على كُلّ شيءٍ قدير فعالٌ لما يريد لا يُسأل عمّا يفعل، ولكن فهل يمكن أن يرحمهم الله من ذات نفسه أم لا بُدّ من السبب أن يأتي من عند أنفسهم حتى يرحمهم ربهم إن يشاء وهو الغفور الرحيم؟
جـ 4: {قُلِ اللَّـهُ يُفْتِيكُمْ}، وقال الله تعالى: {أَمَّن يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ ۗ أَإِلَـٰهٌ مَّعَ اللَّـهِ ۚ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ ﴿٦٢﴾} [النمل].

وقال الله تعالى: {وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ ۚ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ ﴿٦٠﴾} صدق الله العظيم [غافر].

سـ 5: مهلاً مهلاً أيّها الإمام ناصر محمد اليماني، فهل معنى هذا أنّ الله لا يغلق باب الدعاء عن عبيده الكافرين في الآخرة؟
جـ 5: {قُلِ اللَّـهُ يُفْتِيكُمْ}، وقال الله تعالى: {وَإِذَا صُرِفَتْ أَبْصَارُهُمْ تِلْقَاءَ أَصْحَابِ النَّارِ قَالُوا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ﴿٤٧﴾} صدق الله العظيم [الأعراف].

سـ 6: فهل الله استجاب دعوتهم فرحمهم وأدخلهم جنته؟
جـ 6: {قُلِ اللَّـهُ يُفْتِيكُمْ}، وقال الله تعالى: {ادْخُلُوا الْجَنَّةَ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلَا أَنتُمْ تَحْزَنُونَ} صدق الله العظيم [الأعراف:49]، تصديقاً لقول الله تعالى: {وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ ۚ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ ﴿٦٠﴾} صدق الله العظيم.

سـ 7: ولكن أيها الإمام ناصر محمد اليماني أفلا تفتينا من هم هؤلاء الكفار الذين هم على الأعراف بين الجنة والنار ودعوا ربهم أن لا يجعلهم مع أهل النار فاستجاب لهم؟ فلماذا لم يجعلهم من قبل مع أهل النار؟
جـ 7: {قُلِ اللَّـهُ يُفْتِيكُمْ}، وقال الله تعالى: {وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّىٰ نَبْعَثَ رَسُولًا} صدق الله العظيم [الإسراء:15].

سـ 8: أيها الإمام فهل هؤلاء الذين دعوا ربهم فاستجاب لهم من الكفار الذين ماتوا قُبيل مبعث رُسل الله إلى قراهم؟
جـ 8: {قُلِ اللَّـهُ يُفْتِيكُمْ}، وقال الله تعالى: {رُّسُلًا مُّبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّـهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ ۚ وَكَانَ اللَّـهُ عَزِيزًا حَكِيمًا ﴿١٦٥﴾} صدق الله العظيم [النساء].

سـ 9: إذاً إنَّ لهم حجّة على ربهم كونهم من الذين ماتوا قبل أن يأتيهم رسولٌ من ربهم كمثل والد محمد رسول الله صلّى الله عليه وآله وسلّم، فهو مُؤكدٌ أنّه من أهل الأعراف الذين استجاب الله دعوتهم فلم يعذبهم تصديقاً لقول الله تعالى: {وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّىٰ نَبْعَثَ رَسُولًا} صدق الله العظيم. والسؤال الذي يطرح نفسه هو: فهل هذا يعني أنّه كذلك لو يدعو ربَّهم الكفارُ الذين أقيمت عليهم الحجّة بمبعث الرسل، فهل يحق لهم أن يدعوا الله كما دعاه هؤلاء فاستجاب لهم؟
جـ 9: {قُلِ اللَّـهُ يُفْتِيكُمْ}، وقال الله تعالى: {وَقَالَ الَّذِينَ فِي النَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ادْعُوا رَبَّكُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْمًا مِّنَ الْعَذَابِ ﴿٤٩﴾ قَالُوا أَوَلَمْ تَكُ تَأْتِيكُمْ رُسُلُكُم بِالْبَيِّنَاتِ ۖ قَالُوا بَلَىٰ ۚ قَالُوا فَادْعُوا ۗ وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ ﴿٥٠﴾} صدق الله العظيم [غافر].

سـ 10: فأين الفتوى للكفار أصحاب النار أن يدعوا ربهم في هذه الآية؟
جـ 10: {قُلِ اللَّـهُ يُفْتِيكُمْ}، وقال الله تعالى: {قَالُوا فَادْعُوا ۗ وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ} صدق الله العظيم.

سـ 11: فما هو البيان لقول الله: {وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ} صدق الله العظيم، فهل لأنّهم يدعون غير الله ليشفعوا لهم عند ربهم ليُخفِّف عنهم يوماً من العذاب؟
جـ 11: {قُلِ اللَّـهُ يُفْتِيكُمْ}، وقال الله تعالى: {وَقَالَ الَّذِينَ فِي النَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ادْعُوا رَبَّكُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْمًا مِّنَ الْعَذَابِ ﴿٤٩﴾} صدق الله العظيم.

سـ 12: إذاً ضلالهم لأنّهم يدعون غير الله، فهل استجاب لهم ملائكة الرحمن المقرّبون؟
جـ 12: {قُلِ اللَّـهُ يُفْتِيكُمْ}، وقال الله تعالى: {وَهُمْ يُجَادِلُونَ فِي اللَّـهِ وَهُوَ شَدِيدُ الْمِحَالِ ﴿١٣﴾ لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ ۖ وَالَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِهِ لَا يَسْتَجِيبُونَ لَهُم بِشَيْءٍ إِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ إِلَى الْمَاءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهِ ۚ وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ ﴿١٤﴾} صدق الله العظيم [الرعد].

وقال الله تعالى: {قُلْ مَن رَّبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قُلِ اللَّـهُ ۚ قُلْ أَفَاتَّخَذْتُم مِّن دُونِهِ أَوْلِيَاءَ لَا يَمْلِكُونَ لِأَنفُسِهِمْ نَفْعًا وَلَا ضَرًّا ۚ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِي الظُّلُمَاتُ وَالنُّورُ ۗ أَمْ جَعَلُوا لِلَّـهِ شُرَكَاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ ۚ قُلِ اللَّـهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ ﴿١٦﴾} صدق الله العظيم [الرعد].

سـ 13: فما دام الملائكة لم يجرُؤوا أن يلبّوا دعاء الكفار من أصحاب النار فهل يعني هذا أنّ ملائكة الرحمن لم يجُرؤوا أن يخاطبوا ربّهم ليخفِّف عن أصحاب النار يوماً من العذاب برغم أنّهم ملائكة الرحمن المقربون؟ فهل يعني هذا أنّه لا ينبغي لهم أن يخاطبوا ربّهم في شأن أصحاب النار ليخفّف عنهم يوماً من العذاب؟
جـ 13: {قُلِ اللَّـهُ يُفْتِيكُمْ}، وقال الله تعالى: {فَمَن يُجَادِلُ اللَّـهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَم مَّن يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكِيلًا} صدق الله العظيم [النساء:109].

سـ 14: إذاً فلا يحقّ لعبدٍ أن يُجادل الله في عباده يوم القيامة حتى ولو يريد أن يسأله بحقّ رحمته؛ بل يحقّ للعبيد أن يقولوا ما قاله رسول الله المسيح عيسى ابن مريم عليه الصلاة والسلام: {إِن تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ ۖ وَإِن تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿١١٨﴾} [المائدة]، بمعنى أنَ العبد ليس بأرحم بالعبيد من الله أرحم الراحمين بل كما قال رسول الله إبراهيم عليه الصلاة والسلام: {فَمَن تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي ۖ وَمَنْ عَصَانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ} [إبراهيم:36]، فليس عبدك أرحم بعبادك منك بل أنت ربّهم أرحم بهم من عبدك ووعدك الحقّ وأنت أرحم الراحمين، وبما أنّ ملائكة الرحمن المقربين خزنة جهنم قالوا لأصحاب النار: {قَالُوا فَادْعُوا ۗ وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ} صدق الله العظيم [غافر:50]؛ بمعنى أن يدعوا ربهم لأنّ دُعاءهم لعبيده من دونه ليشفعوا لهم عند ربّهم الذي هو أرحم بهم من عبيده يعتبر في ضلال مُبينٍ كون ذلك نُكراناً لصفة رحمة الله في نفسه أنّهُ أرحم الراحمين، فكيف يتشفعون بمن هم أدنى رحمةً من الله أرحم الراحمين! ولذلك دُعاؤهم لعبيده من دونه في ضلال، ولذلك قال ملائكة الرحمن لأصحاب النار: {قَالُوا فَادْعُوا ۗ وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ} صدق الله العظيم؛ أي فادعوا الله أرحم بكم من عبيده ووعده الحقّ وهو أرحم الراحمين ولم يفقه ذلك أصحاب النار. والسؤال الذي يطرح نفسه هو: فلو دعوا ربّهم فهل يحقّ لهم أن يدعوه أن يُخرجهم فيعيدهم إلى الدنيا ليعملوا غير الذي كانوا يعملون؟ فهل ذلك الدعاء حجّة لهم على ربّهم فيجيبهم؟
جـ 14: {قُلِ اللَّـهُ يُفْتِيكُمْ}، وقال الله تعالى: {رُّسُلًا مُّبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّـهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ ۚ وَكَانَ اللَّـهُ عَزِيزًا حَكِيمًا ﴿١٦٥﴾} صدق الله العظيم [النساء].

سـ 15: إذاً فلن يجيبهم الله كون ذلك الدعاء ليس حجةً لهم على ربّهم، بل الحجّة لله عليهم بعد أن أرسل إليهم رسله فكذبوهم تصديقاً لقول الله تعالى: {رُّسُلًا مُّبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّـهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ ۚ وَكَانَ اللَّـهُ عَزِيزًا حَكِيمًا ﴿١٦٥﴾} صدق الله العظيم. والسؤال الذي يطرح نفسه بالضبط هو: فما هو الدعاء الذي يكون فيه حُجّةً لهم على ربّهم؟
جـ 15: {قُلِ اللَّـهُ يُفْتِيكُمْ}، بل يقولوا: {رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَإِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ} صدق الله العظيم [الأعراف:23].

سـ 16: فهل حُجّة العبيد على الربّ المعبود يوم القيامة هي رحمته التي كتب على نفسه، ومن لم يؤمن بذلك فقد خسر نفسه ولن يجد له من يرحمه من بعد الله شيئاً؟
جـ 16: {قُلِ اللَّـهُ يُفْتِيكُمْ}، وقال الله تعالى: {كَتَبَ عَلَىٰ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ ۚ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ ۚ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ} صدق الله العظيم [الأنعام:12].

الآن تبيّن لنا لماذا قال الكافرون: {فَهَل لَّنَا مِن شُفَعَاءَ فَيَشْفَعُوا لَنَا أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ} صدق الله العظيم [الأعراف:53]. وذلك لأنّهم من رحمة الله يائسون ويعتقدون أنّه لا يوجد حلٌّ إلا أن يشفع لهم عباد الله المقربون أو يعيدهم الله إلى الدنيا ليعملوا غير الذي كانوا يعملون، إذاً فهم من رحمة الله يائسون ولذلك لم يسألوا ربّهم رحمته التي كتب على نفسه ويقولون إنّك على كُلّ شيءٍ قدير تصديقاً لقول الله تعالى: {أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّـهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ وَيَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ ۗ وَاللَّـهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿٤٠﴾} صدق الله العظيم [المائدة].

ويا معشر من أظهره الله على أمرنا، إني أستحلفك بالله لئن أماتك الله فدخلت النار أن تقول لأصحاب النار إنّ الإمام المهديّ يقول لكم إن كانت لله حجةٌ عليكم ظُلمكم لأنفسكم بعمل السوء فاعلموا أنّ الحُجّة لكم على ربّكم هي أكبر لو تؤمنوا أنّ الله هو حقاً أرحم الراحمين فتستيئِسوا من رحمة عبيده جميعاً فتقولوا: وكيف ننتظر إلى يوم القيامة لعبيد الله المُقرّبين ليشفعوا لنا؟ فها أنتم تدعون خزنة جهنم أن يشفعوا لكم عند الله ولم يفعلوا، فكذلك عبيد الله المقربون جميعاً لن يجرُؤوا أن يشفعوا لكم بين يدي ربّكم يوم القيامة؛ بل سوف يقول الله لكم: {مَكَانَكُمْ أَنتُمْ وَشُرَكَاؤُكُمْ} [يونس:28]. بمعنى أنّكم لا تزالون تعتقدون أنّ عبادي المُقرّبين سيشفعوا لكم عند ربّكم ولذلك تنتظرون لشفاعتهم لكم يوم القيامة.

تعالوا لننظر إلى النتيجة في علم الغيب في الكتاب، وقال الله: {وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُوا مَكَانَكُمْ أَنتُمْ وَشُرَكَاؤُكُمْ ۚ فَزَيَّلْنَا بَيْنَهُمْ ۖ وَقَالَ شُرَكَاؤُهُم مَّا كُنتُمْ إِيَّانَا تَعْبُدُونَ ﴿٢٨﴾ فَكَفَىٰ بِاللَّـهِ شَهِيدًا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ إِن كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغَافِلِينَ ﴿٢٩﴾ هُنَالِكَ تَبْلُو كُلُّ نَفْسٍ مَّا أَسْلَفَتْ ۚ وَرُدُّوا إِلَى اللَّـهِ مَوْلَاهُمُ الْحَقِّ ۖ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا يَفْتَرُونَ ﴿٣٠﴾} صدق الله العظيم [يونس].

ومن ثم لم يفقه الكافرون ما يريده الله منهم أن يسألوا ربّهم (مباشرةً) الذي هو أرحم بهم من عباده، وحتى يقنطوا من رحمة عبيده من دونه قال للمشركين أن يدعوهم أن يشفعوا لهم عند ربهم لينظروا هل سوف يستجيبون لهم؟ وقال الله تعالى: {وَيَوْمَ يَقُولُ نَادُوا شُرَكَائِيَ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُم مَّوْبِقًا ﴿٥٢﴾} صدق الله العظيم [الكهف]، بل كفروا بشركهم وكانوا عليهم ضدّاً تصديقاً لقول الله تعالى: {وَاتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّـهِ آلِهَةً لِّيَكُونُوا لَهُمْ عِزًّا ﴿٨١﴾ كَلَّا ۚ سَيَكْفُرُونَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُونُونَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا ﴿٨٢﴾} صدق الله العظيم [مريم].

فقد كفروا بشركهم بالله بسبب المبالغة فيهم من بعد موتهم: {وَقَالَ شُرَكَاؤُهُم مَّا كُنتُمْ إِيَّانَا تَعْبُدُونَ ﴿٢٨﴾ فَكَفَىٰ بِاللَّـهِ شَهِيدًا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ إِن كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغَافِلِينَ ﴿٢٩﴾ هُنَالِكَ تَبْلُو كُلُّ نَفْسٍ مَّا أَسْلَفَتْ ۚ وَرُدُّوا إِلَى اللَّـهِ مَوْلَاهُمُ الْحَقِّ ۖ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا يَفْتَرُونَ ﴿٣٠﴾} صدق الله العظيم [يونس]، حتى إذا رأوا العذاب وتقطّعت بهم الأسباب ليعلموا أن لا ملجأ لهم من عذاب ربّهم إلا إليه أن يغفر لهم برحمته، ولكنّهم لم يتجرّأوا أن يسألوا الله ذلك، وخشعت الأصوات للحي القيّوم لا تسمع إلا همساً.

وفجأةً ..
تفاجأوا بعبدٍ يأذن الله له أن يخاطب ربّه فإذا هو يزيدهم همّاً بغم فيرفع عليهم قضية عند ربّهم أنّهم حالوا بينه وبين تحقيق النعيم الأعظم ويرفض خلافة ربّه على الملكوت، ويرفض دخول جنة ربّه ويحاجّ ربّه أن يُحقِّق له النعيم الأعظم من نعيم جنته. فإذا بالله يقول:
عبدي ألم أجعلك خليفة ربّك الشامل من قبل على ملكوت الدُنيا؟ وها أنا أجعلك خليفة ربّك على ملكوت الآخرة؟ فإذا هو يقول: أعوذُ بك ربي أن أرضى بذلك حتى تُحقّق لي النعيم الأعظم من ذلك كُلّه. فينظر أصحاب اليمين وأصحاب الشمال والمقربون إلى هذا الرجل ومن حشرهم الله في زمرته فإذا هم يرون زمرته يضحكون بالتبسّم من دهشة عباد الله الصالحين لأنّهم يعلمون بحقيقة اسم الله الأعظم وهم لا يزالون في الدُنيا؛ بل حقيقة اسم الله الأعظم هي الآية التي جعلها الله في قلوبهم حتى أيقنوا بحقيقة هذا العبد. وأما سبب تبسّمهم هو لأنّهم يعلمون بالمقصود من طلب هذا العبد لربّه بتحقيق النعيم الأعظم؛ لأنّهم سمعوا هذا العبد يعتذر لربه عن الخلافة على ملكوت الجنة ويُريد أن يحقّق له النعيم الأعظم، مما أدهش ذلك الخطاب من العبد إلى الربّ حتى عباد الله الصالحين فقالوا: ماذا يبغي وقد جعله الله خليفته على الملكوت كُلّه في الدنيا والآخرة؟ فإذا كان الله استخلف آدم على جنةٍ لله في الأرض فقد جعل الله هذا العبد خليفته على جنة المأوى، فأيّ نعيمٍ يريد أعظم ممّا أعطاه الله إيّاه؟ فقد أعطاه ما لم يؤتِه لعبدٍ في الوجود كُله، فهل هذا العبد قد أصابه الغرور ويُريد أن يكون هو الرب؟! فما خطبه وماذا دهاه إذ يرفض أن يكون خليفة ربّه على جنّة الملكوت الأعظم ويُريد تحقيق النعيم الأعظم منها، فأيّ نعيم هو أعظم من جنّة النعيم؟! فيا للعجب في أنفسهم من غير تكلم، بل الدهشة ظاهرة على وجوههم مما أضحك ذلك زمرة هذا العبد فتراهم مُتبسمين وهم قائمون في زمرته بين يدي ربّه إذ يحاجّ باسمه وباسمهم ربه أن يحقّق له النعيم الأعظم، ويشكو إليه الكافرين الذين حالوا بينه وبين تحقيق النعيم الأعظم فلم يُجِبه ربّه بعد! ومن ثم جثى على أرض المحشر يبكي بكاءًا مريراً ويدعو ثبوراً كثيراً ويقول:
((يا حسرتي على نعيمي الأعظم، فلِمَ خلقتني يا إلهي؟ واظُلماه.. فقد ظلمني عبادك الكافرون وحالوا بيني وبين تحقيق النعيم الأعظم، يا من حرَّمت الظُلم على نفسك فما ذنب عبدك يا إلهي؟)).

فأما الكافرون فظنّوا أن يُفعل بهم فاقرة أكبر مما هم فيه بسبب هذا العبد الذي يرفع عليهم قضيّة إلى ربّهم لم يعقلوه! وأما الصالحون فأصابتهم الدهشة من الخطاب لهذا العبد لربه برغم أنّهُ القول الصواب!

فإذا بالمُفاجأة الكُبرى تأتي من الله أرحم الراحمين فيأذن لعبده وعباده جميعاً أن يدخلوا جنّته فقد صار راضياً في نفسه ليتحقّق النعيم الأعظم لعبده ومن على شاكلته من زُمرته، فسمع ذلك الكافرون أنّ الله قد رضي في نفسه على عباده فأدخلهم جميعاً في رحمته فأذِن لعبده وجميع عباده أن يدخلوا جنّته، ومن ثم يتفاجأ الكافرون من أهل النار، وقالوا لذلك العبد وزمرته: {قَالُوا مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ ۖ قَالُوا الْحَقَّ ۖ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ} صدق الله العظيم [سبأ:23].

ومن ثم يتحقق النعيم الأعظم ..

فذلك شأن المهديّ المنتظَر الذي تجهلون قدره ولا تحيطون بسرّه الذي سوف يجعل الناس أُمةً واحدةً على صراطٍ مستقيمٍ، فهو الوحيد الذي تحقّق هُدى البشر في عصره جميعاً فهدى الله من أجله مَنْ في الأرض جميعاً لأنّه يعبد رضوان نفس ربّه كغايةٍ وليس كوسيلةٍ، وكيف يكون الله راضياً في نفسه؟ حتى يُدخِل عباده في رحمته ولذلك خلقهم سبحانه ليعبدوا رضوان نفسه، وتجدون الفتوى من الله عن بعث الإمام المهديّ المنتظَر الذي سوف يهدي الله من أجله أهل الأرض جميعاً فيجعلهم أُمةً واحدةً على صراطٍ مستقيمٍ فتجدون البُشرى ببعثه في قول الله تعالى: {وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً ۖ وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ ﴿١١٨﴾ إِلَّا مَن رَّحِمَ رَبُّكَ ۚ وَلِذَٰلِكَ خَلَقَهُمْ} صدق الله العظيم [هود:118-119].

وفي هذا الموضع يُفتيكم الله أنّه ما قط تحقّق هُدى الناس جميعاً في عصر بعث الأنبياء والمُرسَلين بل لا يزالون مُختلفين فريقاً هدى الله وفريقاً حقّت عليه الضلالة، ومن ثم استثنى بعث المهديّ المنتظَر بقوله: {إِلَّا مَن رَّحِمَ رَبُّكَ ۚ وَلِذَٰلِكَ خَلَقَهُمْ} صدق الله العظيم. أي إلا مَنْ رحِمَهُ الله فهدى من أجله أهل الأرض جميعاً فجعلهم أُمةً واحدةً على صراطٍ مستقيم.

ولربما يودّ أحد السائلين أن يقاطعني فيقول: "ما دامت في هذه الآية البشرى من الله ببعث الإمام المهديّ أفلا تفصّل لنا من القرآن البيان لهذه الآية في قول الله تعالى: {وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً ۖ وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ ﴿١١٨﴾ إِلَّا مَن رَّحِمَ رَبُّكَ ۚ وَلِذَٰلِكَ خَلَقَهُمْ} صدق الله العظيم؟ ومن ثم يردّ عليه الإمام المهديّ بالحق حقيقٌ لا أقول إلا الحقّ؛ فأمّا البيان لقول الله تعالى: {وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً}، فتجدون بيان ذلك في قول الله تعالى: {وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَآمَنَ مَن فِي الْأَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيعًا} صدق الله العظيم [يونس:99]، ومن ثم يكونون أمّةً واحدةً على صراطٍ مستقيم.

وأما البيان الحقّ لقول الله تعالى: {وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ}، وتجدون البيان في قول الله تعالى: {فَرِيقًا هَدَىٰ وَفَرِيقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلَالَةُ ۗ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ اللَّـهِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ ﴿٣٠﴾} صدق الله العظيم [الأعراف]، ويقصد في عصر بعث الرُّسل جميعاً من أوّلهم إلى خاتمهم فلم يتحقّق هُدى أهل الأرض جميعاً فلا يزالون مختلفين؛ أي فريقاً هدى الله وفريقاً حقّت عليه الضلالة.

ومن ثم نأتي إلى قول الله تعالى: {إِلَّا مَن رَّحِمَ رَبُّكَ ۚ وَلِذَٰلِكَ خَلَقَهُمْ} صدق الله العظيم؛ أي إلا مَنْ رحم ربّك فهدى الناس جميعاً من أجله ليتحقّق له النعيم الأعظم من جنّته، ولذلك خلقهم ليعبدوا نعيم رضوان نفس ربّهم عليهم تصديقاً لقول الله تعالى: {وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ﴿٥٦﴾} صدق الله العظيم [الذاريات].

فما غرّكم في بعث الإمام المهديّ يا أحباب قلبي المسلمين؟ وأقسمُ بالله العظيم الذي يهديني وإيّاكم إلى الصراط المستقيم ربِّ السماوات والأرض وما بينهما وربِّ العرش العظيم الذي يُحيي العظام وهي رميم والذي أهلك عاداً بالريح العقيم أنّي الإمام المهديّ المُنتظَر خليفة الله على العالمين شئتم أم أبَيتُم! فإن أبيتُم فسوف يُظهرني الله عليكم بعذاب يومٍ عقيمٍ ومن ثم تؤمنون جميعاً فيمتّعكم إلى حينٍ ومن ثم تصيب البطشة الكبرى قوماً مجرمين، ولكنّ أكثركم لا يعلمون.

وسلامٌ على المرسَلين، والحمدُ لله ربِّ العالمين..
أخو بني آدم في الدم من حواء وآدم الإمام ناصر محمد اليماني.
___________________