الإمام ناصر محمد اليماني
18 - 09 - 1431 هـ
28 - 08 - 2010 مـ
05:36 صباحاً
ـــــــــــــــــ



آنان را وحشت بزرگ فرا نمی گیرد ، در روزی که خداوند از تمام مردم درباره نعیمی که راز و حکمت خلقت آنان در آن نهفته است سؤال می کند

بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على جدي محمد رسول الله وآله الاطهار والسابقين الأنصار للحق إلى يوم الدين..

و عمر بن الخطاب از النَّبيّ صلى الله -عليه وسلّم الله عليه وسلّم- نقل می کند که ایشان فرموده اند:
[إن من عباد الله لأناساً ما هم بأنبياء ولا شهداء يغبطهم الأنبياء والشهداء يوم القيامة لمكانهم من الله عز وجل قالوا يا رسول الله من هم وما أعمالهم لعلنا نحبهم قال هم قوم تحابوا بروح الله على غير أرحام بينهم ولا أموال يتعاطونها فوالله إن وجوههم لنور وإنهم لعلى منابر من نور لا يخافون إذا خاف الناس].


[انسان هایی از بندگان خداوند هستند که در روز قیامت، انبیاء و شهداء به جایگاه آنها در نزد خداوندعز وجل غبطه می خورند. پرسیده شد: آنها چه کسانی هستند و چه کار می کنند شاید ما هم دوست شان داشته باشم یا رسول الله؟. فرمود:آنها گروهي هستند كه بدون توجه به مال يا نژاد و تنها براي خدا همديگر را دوست مي دارند چهره هايشان از نور است و بر منبري از نور قرار دارند و چون مردم بترسند، آنها نمي ترسند]

أبي هريرة گفت رسول الله صلى الله الرحمن عليه وسلم فرموده اند:
[إن من العباد عباداً يغبطهم الأنبياء والشهداء قال من هم يا رسول الله قال هم قوم تحابوا بروح الله على غير أموال ولا أنساب وجوههم نور يعني على منابر من نور لا يخافون إن خاف الناس ولا يحزنون إن حزن الناس].


[بندگانی از بندگان خداوند هستند که در روز قیامت، انبیاء و شهداء به جایگاه آنها در نزد خداوند غبطه می خورند. پرسیده شد: آنها چه کسانی هستند یا رسول الله؟. فرمود:آنها گروهي هستند كه بدون توجه به مال يا نژاد و تنها براي خدا همديگر را دوست مي دارند چهره هايشان از نور است و بر منبري از نور قرار دارند و چون مردم بترسند، آنها نمي ترسند و چون مردم اندوهگين شوند آنها اندوهگين نمي شوند]

زهير بن حرب وعثمان بن أبى شيبة، گفت: ثنا جرير، عن عمارة ابن القعقاع، عن أبى زرعة بن عمرو بن جرير، أن عمر بن الخطاب نقل کرده اند:
قال النَّبيّ صلى الله عليه وسلم: [إن من عباد الله لأناساً ما هم بأنبياء ولا شهداء يغبطهم الأنبياء والشهداء يوم القيامة بمكانهم من الله تعالى].، قالوا: يا رسول الله، تخبرنا من هم، قال: [هم قوم تحابوا بروح الله على غير أرحام بينهم ولا أموال يتعاطونها، فوالله إن وجوههم لنور، وإنهم على نور، لا يخافون إذا خاف الناس، ولا يحزنون إذا حزن الناس].

[از بندگان خداوند انسان هایی هستند که در روز قیامت، انبیاء و شهداء به جایگاه آنها در نزد خداوند غبطه می خورند. پرسیده شد: آنها چه کسانی هستند یا رسول الله؟. فرمود:آنها گروهي هستند كه بدون توجه به مال يا نژاد و تنها براي خدا همديگر را دوست مي دارند چهره هايشان از نور است و بر منبري از نور قرار دارند و چون مردم بترسند، آنها نمي ترسند و چون مردم اندوهگين شوند آنها اندوهگين نمي شوند]



صدق محمد رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم.
در روزی که خداوند از تمام مردم در باره "نعیمی" که راز و حکمت خلقت شان در آن نهفته است؛مورد سؤال قرار می گیرند؛ اینان را وحشت بزرگ(فزع اکبر) فرا نمی گیرد.گواه آن فرموده خداوند تعالی است: {ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ} صدق الله العظيم [التكاثر:8].
{سپس در آن روزاز نعیم (اعظم )پرسیده خواهید شد!}
گواه آن فرموده خداوند تعالی است: {فَلَنَسْأَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَلَنَسْأَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ} صدق الله العظيم [الأعراف:6].


{به یقین، از کسانی که پیامبران به سوی آنها فرستاده شدند سؤال خواهیم کرد؛ از پیامبران سؤال می‌کنیم!}
سپس خداوند سؤال می کند:آیا رسالت پروردگار تان به شما ابلاغ شده وآیاتش برایتان بازگو شد؟خداوند تعالی می فرماید:
{يَا مَعْشَرَ الجنّ وَالْإِنْسِ أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آَيَاتِي وَيُنْذِرُونَكُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هَذَا قَالُوا شَهِدْنَا عَلَى أَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ (130)
} صدق الله العظيم [الأنعام].
{ای گروه جنّ و انس! آیا رسولانی از شما به سوی شما نیامدند که آیات مرا برایتان بازگو می‌کردند، و شما را از ملاقات چنین روزی بیم می دادند؟! آنها می‌گویند: «بر ضدّ خودمان گواهی می‌دهیم؛ و زندگی دنیا آنها را فریب داد؛ و به زیان خود گواهی می‌دهند که کافر بودند}


و اما خداوند رسولان را مورد سؤال قرار خواهد داد و از ایشان می پرسد: آیا از مردم دعوت کردید تا نعیم اعظم را عبادت کنند؟و از آنجا که تمام انبیاء و رسولان نمی دانند مقصود خداوند از(نعیم اعظم) چیست و حتی ملادکه مقرب نمی دانند خداوند از "نعیم اعظم" چه مقصودی دارد!، اینجاست که وحشت بزرگی تمام موجوداتی را که در آسمان ها و زمین هستند-از ملائکه گرفته تا انس و جن - فرا می گیرد ؛مگر کسی که مردم را به عبادت نعیم اعظم فرا خوانده است. با اینکه انبیاء و رسولان نیز مردم را به عبادت نعیم اعظم فرا خوانده اند چرا که نعیم اعظم همان خداوند سبحان و تعالی است؛اما علت وحشت شان این است که نمی دانند مقصود خداوند از اینکه می پرسد آیا مردم را به عبادت نعیم اعظم دعوت کرده اند چیست چون تمام انبیاء و رسولان از حقیقت نام اعظم الهی بی خبرند.برای همین است که وحشت بزرگی که تمام موجودات آسمان ها و زمین را فرامی گیرد محزون شان نمی کند؛چون انبیاء و رسولان مردم را به عبادت دور از شرک خداوند یکتا دعوت کرده اند و نمی دانستند که نعیم اعظم اسمی از اسامی خداوند و پروردگار عالمیان است؛ برای همین نتیجه وحشت بزرگ برای ایشان مثبت است و لذا آنان را اندوهگین نمی کند.


اما کسی که مردم را عبادت نعیم اعظم فرا می خواند؛امام مهدی است وهدف خلقت شان نیز همین است تا به سوی عبادت آنچه که امام مهدی آنان را فرا می خواند بروند؛ سپس هدف خلقت شان محقق شده و خداوند به واسطه آن تمام ساکنان زمین را هدایت خواهد کرد.گواه آن فرموده خداوند تعالی است:

{وَلَوْ شَآءَ رَبّكَ لَجَعَلَ النّاسَ أُمّةً وَاحِدَةً وَلاَ يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ (118) إِلاّ مَن رّحِمَ رَبّكَ وَلِذَلِكَ خَلَقَهُمْ وَتَمّتْ كَلِمَةُ رَبّكَ لأمْلأنّ جَهَنّمَ مِنَ الْجِنّةِ وَالنّاسِ أَجْمَعِينَ(119)} صدق الله العظيم [هود].
{و اگر پروردگارت می‌خواست، همه مردم را یک امّت قرار می‌داد؛ ولی آنها همواره مختلفند... (۱۱۸) مگر کسی را که پروردگارت رحم کند! و برای همین آنها را آفرید! و فرمان پروردگارت قطعی شده که: جهنّم را از همه جنّ و انس پر خواهم کرد! (۱۱۹)}


ای مرد!امام مهدی درباره جدش محمد رسول الله جز خوبیچیزی نمی گوید؛اما در مورد حقیقت اسم الله الأعظم؛ نه ایشان از آن خبر داشت و نه تمام انبیاء و رسولان خداوند ؛چراکه خداوند مقدر نفرموده بود درعصر ایشان هدف خلقت محقق گردد وهیچ کس در آسمان ها و زمین نمی تواند حقیقت اسم الله الأعظم را برایتان روشن کند؛نه ملائکه و نه رسولان جن و انس خداوند چون از آن خبر نداشتند. ولی علت وحشت شان این است که وقتی درباره دعوت مردم به سوی عبادت نعیم اعظم مورد سؤال قرار می گیرند،در ابتدای امر نمی دانند که این اسم الله الأعظم است و حکمت آفرینش تمام بندگان خداوند در آن نهفته و یکی از اسماء الحسنی خداوند است .علت اینکه با نام اعظم وصف می شود؛تنها این است که صفت رضوان خداوند رحمن بر بندگانش بزرگ تر از نعیم بهشت اوست.گواه آن فرموده خداوند تعالی است: {وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ وَرِضْوَانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ} [التوبه:72].
{خداوند به مردان و زنان باایمان، باغهایی از بهشت وعده داده که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ جاودانه در آن خواهند ماند؛ و مسکن‌های پاکیزه‌ای در بهشتهای جاودان ؛و (خشنودی و) رضای خدا، (از همه اینها) بزرگ تر است؛ و پیروزی بزرگ، همین است!
}

برادر کریم از خدا بترس و کسانی را که هنوز درمورد حقیقت اسم الله الأعظم به یقین نرسیده اند،به فتنه نینداز؛اما درمیان انصار مهدی منتظر؛کسانی هستند که حقیقت اسم الله الأعظم را درک کرده اند و به خداوند قسم؛اگر تمام موجودات آسمان ها و زمین گرد ایند؛قادر نیستند ایشان را به فتنه بیندازند؛آیا می دانی چرا؟ چون آنها حقیقت آن را در نفس خود یافته اندو این بزرگ ترین نشانه ای است که باعث شده یقین داشته باشند؛ناصر محمد یمانی به حق مهدی منتظر است وکسی است که مردم را به عبادت نعیم اعظم خداوند فرا می خواند تا رضوان الله هدف آنان گردد؛نه وسیله ؛چون راز خلقت شان در این نهفته است.گواه آن فرموده خداوند تعالی است: {وَمَا خَلَقْتُ الجنّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ} صدق الله العظيم [الذاريات:56].
{جن و انس را نیافریده ام مگربرای آنکه مرا عبادت کنند}


اما به علت مبالغه در حق انبیاء و رسولانش؛ حقیقت اسم الله الأعظم را درک نمی کنید .

ای کسی که می گویی من نمی دانم که چه می گویم؛سؤالم را برایت مطرح می کنم؛ آیا خود را محق می دانی که در راه حب و قرب الهی با محمداً رسولَ الله -صلّى الله عليه وآله وسلّم- رقابت کنی؟منتظر جواب تو به این سؤال هستیم. وسلامٌ على المُرسلين والحمدُ لله ربّ العالمين ..



و اما تعجبت درمورد فتوای ناصر محمد یمانی که می گوید اگر خداوند نعیم اعظم را برایش محقق نسازد اوخواهد گفت"وای بر من که هلاک شدم"(یدعو ثبوراً)؛ در ادامه پاسخت را می آوریم:
به قرآن مراجعه می کنیم تا ببینیم چه کسی واویلا کرده و فریاد هلاک شدم سر می دهد:{وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ وَرَاء ظَهْرِهِ (10) فَسَوْفَ يَدْعُو ثُبُورًا (11) وَيَصْلَى سَعِيرًا (12)}


{بَلْ كَذَّبُوا بِالسَّاعَةِ وَأَعْتَدْنَا لِمَن كَذَّبَ بِالسَّاعَةِ سَعِيرًا (11) إِذَا رَأَتْهُم مِّن مَّكَانٍ بَعِيدٍ سَمِعُوا لَهَا تَغَيُّظًا وَزَفِيرًا (12) وَإِذَا أُلْقُوا مِنْهَا مَكَانًا ضَيِّقًا مُقَرَّنِينَ دَعَوْا هُنَالِكَ ثُبُورًا (13) لا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُورًا وَاحِدًا وَادْعُوا ثُبُورًا كَثِيرًا (14)}

امام مهدی ناصر محمد یمانی درپاسخ شما می گوید: به خداوند قسم که اگر نعیم اعظم بر ای بنده اش محقق نگردد؛ من با تمام کلماتی که حزن وتأسف را بیان می کنند؛بسیار بیش از آنان واویلا سرخواهم داد.خداوند مرا با حورالعین و جنات النعیم راضی نمی کند؛ با تمام ملکوتش؛هرچه هست و هرچه باشد نیز مرا راضی نخواهد کرد؛ من هیچ یک را نمی پذیرم تا نعیمی که برایم از جنت النعیم بزرگ تر است محقق گردد و درنفس خود راضی شود.چگونه می خواهی در حالی که پروردگارم درنفس خود برای بندگانی که درحق خویش ظلم کرده اند؛حزین و متحسر است به جنات النعیم و حورالعین راضی شوم.و خداوند تعالی می فرماید:

{إِن كَانَتْ إِلاَّ صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ (29) يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلاَّ كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُون (30) أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنْ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لاَ يَرْجِعُونَ (31) وَإِن كُلٌّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ(32)} صدق الله العظيم [يس].
{فقط يك صيحه بود! ناگهان همگي خاموش شدند.(29)دريغا بر اين بندگان هيچ فرستاده ‏اى برآنان نيامد مگر آنكه او را ريشخند مى‏ كردند (30)مگر نديده‏ اند كه چه بسيار نسلها را پيش از آنان هلاك گردانيديم كه ديگر آنها به سويشان بازنمى‏ گردند . (31)و قطعا همه آنان در پيشگاه ما احضار خواهند شد(32)}

سبحان الله که چقدر فریاد حسرت و واویلای کافران و مهدی منتظر با هم فرق دارند! دعای همراه با حسرت کافران برای خودشان است چون درحق خود ظلم کرده و لذا خداوند آنان را به اتش جهنم می فرستد ولی مهدی منتظر اگر خداوند تحقق نعیم اعظم که همان رضایت خداوند در نفس خود و حزین و متحسر نبودن خداوند رحمن است؛ را از او باز دارد و وی را محروم کند؛ ناله و بی تابی خواهد کرد.برای همین است که می بینید؛بنده ای که از جانب خداوند اجازه می یابد تا درپیشگاه وی سخن بگوید؛ با خداوند بر سر راضی شدن پروردگار درنفسش حجت می آورد که اگر خداوند در نفس خود راضی شود؛این به معنای تحقق یافتن شفاعت است که از سوی خداوند ارحم الراحمین می آید و به بنده اش خطاب می کند وارد جمع بندگانش شود و همگی را به بهشت می فرستد و این بیان حق فرموده خداوند تعالی است:
{يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾ ارْ‌جِعِي إِلَىٰ رَ‌بِّكِ رَ‌اضِيَةً مَّرْ‌ضِيَّةً ﴿٢٨﴾ فَادْخُلِي فِي عِبَادِي ﴿٢٩﴾ وَادْخُلِي جَنَّتِي ﴿٣٠﴾}
[الفجر].
{تو ای روح آرام‌یافته! (۲۷) به سوی پروردگارت بازگرد در حالی که هم تو از او خشنودی و هم او از تو خشنود است، (۲۸) پس در سلک بندگانم درآی، (۲۹) و در بهشتم وارد شو! (۳۰)}
{حَتَّى إِذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ قَالُوا مَاذَا قَالَ ربّكم قَالُوا الحقّ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ} صدق الله العظيم [سبأ:23].
{تا زمانی که اضطراب از دلهای آنان زایل گردد می‌گویند: «پروردگارتان چه دستوری داده؟» می‌گویند: «حقّ را ؛ و اوست بلندمقام و بزرگ‌مرتبه!»}


تا زمانی که خداوند در نفس خود راضی نشود؛بندگانش را به بهشت خود نمی فرستد و رحمتش در برابر غضبش؛شفاعت آنان را نمی کند.برای همین است که می بینید بنده ای که خداوند به او اجازه سخن گفتن می دهد؛قول صواب را بر زبان می آورد و برای تحقق یافتن نعیمی که بزرگ تر از نعیم بهشت خداوند است و برای راضی شدن خداوند درنفسش با او سخن گفته و حجت می آورد و اگر رضایت در نفس خداوند تحقق یابد؛ شفاعت محقق شده است.
به راستی که شفاعت تنها به این معنی است که رحمت خداوند درنفسش از غضبش شفاعت کند؛ شفاعت از ذات خداوند سبحان تجاوز نمی کند.گواه آن فرموده خداوند تعالی است: {قُلْ لِلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ} صدق الله العظيم [الزمر:44].
{ بگو: «تمام شفاعت از آن خداست، حاکمیّت آسمانها و زمین از آن اوست و سپس همه شما را به سوی او بازمی‌گردانند!»}


بنده ای که خداوند به او اجازه سخن گفتن می دهد؛ سخن صواب می گوید چون شفاعت احدی از بندگان را نمی کند چراکه این خداوند است که ارحم الراحمین است؛ برای همین خداوند به او اجازه می دهد برای راضی شدنش با او سخن گفته و حجت بیاورد؛ اگر"الرضا"رضوان نفس پروردگارمحقق شود؛"شفاعت" محقق گردیده است. برای همین خداوند تعالی می فرماید:


{وَكَم مِّن مَّلَكٍ فِي السَّمَاوَاتِ لا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا إِلاَّ مِن بَعْدِ أَن يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَن يَشَاء وَيَرْضَى} صدق الله العظيم [النجم:26].
{و چه بسیار فرشتگان آسمانها که شفاعت آنها سودی نمی‌بخشد مگر پس از آنکه خدا به کسی که بخواهد اجازه دهد وراضی شود }

ای مرد؛ از آنجا که اگر خداوند در نفس خود راضی نشود؛ امام مهدی خیلی بیشتر از کافران ناله و بی تابی خواهد کرد؛ برای همین خداوند بخاطر رحمت بر بنده اش؛تمام زمینیان را هدایت خواهد نمود.گواه آن فرموده خداوند تعالی است:
{وَلَوْ شَآءَ رَبّكَ لَجَعَلَ النّاسَ أُمّةً وَاحِدَةً وَلاَ يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ (118) إِلاّ مَن رّحِمَ رَبّكَ وَلِذَلِكَ خَلَقَهُمْ } صدق الله العظيم [هود].
{و اگر پروردگارت می‌خواست، همه مردم را یک امّت قرار می‌داد؛ ولی آنها همواره مختلفند... (۱۱۸) مگر کسی را که پروردگارت رحم کند! و برای همین آنها را آفرید!}


این راز امام مهدی است؛ او که رضوان الله را عبادت می
کند و آن را وسیله نمی داند و هم چنین کسانی از انصار سابقین که با دل و جان از او پیروی می کنند ؛ کسانی که همانند او فکر می کنند هستند ، گروهی از انصار پیشگام برگزیده که در زمرهاو هستند...آنان از انبیاء و شهداء نیستند؛اما انبیاء و شهداء به مقام حب و قرب آنها به خداوند غبطه می خورند؛آنها احباب الرحمن هستند؛ کسانی که خداوند در آیات محکم کتاب خود؛ وعده آنان را داده است، چگونه ممکن است قبل از تحقق نعیم اعظم؛ به جنت نعیم راضی شوند.برای همین هم خداوند در کتاب ؛مقام انها را رفیع گردانیده است ؛او از آنان کریم تر و رحیم تر است. پس از آنان باش و با ایشان و امام شان مهدی در راه حب و قرب بیشتر به خداوند؛رقابت کن. من به آنها فرمان نمی دهم که ولو اینکه خلیفه خداوند بر زمین باشم؛درمورد من به ناحق مبالغه کنند ؛ آنها هم همان حقی را درمورد پروردگارشان دارند که امام مهدی دارد.هر یک از انصار که خداوند واحد قهار را منحصر به مهدی منتظر بداند و خود را محروم سازد و تصور کند شایسته او نیست که با امام مهدی در راه حب و قرب بیشتر به خداوند رقابت کند؛ به خداوند شرک آورده است اللهم قد بلغت اللهم فاشهد.

و اما راز اینکه خداوند به خاطر امام مهدی تمام امت را هدایت می کند؛ این رحمت پروردگار به کسی است که اگر خداوند نعیم بزرگ تر از جنت را برایش محقق نسازد به شدت بی تابی و ناله و فغان خواهد کرد؛چون برای امام مهدی عبادت رضوان الله غایت است نه وسیله ای برای ورود به بهشت؛ و چگونه ممکن است خداوند درنفس خود راضی باشد؟ وقتی که از روی رحمت به امام مهدی؛تمام بندگانش را وارد رحمت خود نماید؛ همو که مسخره اش کرده و به رازش واقف نبوده و از قدر او بی خبرید! خدایا آنها را بیامرز آنها نمی دانند...


وسلامٌ على المُرسلين، والحمدُ لله رب العالمين..
خليفة الله وعبده الإمام المهدي؛ ناصر محمد اليماني.
ـــــــــــــــــــ


اقتباس المشاركة: 7270 من الموضوع: أولئك لا ينالهم الفزع الأكبر يوم يُلقي الله بالسؤال إلى الناس جميعاً عن النعيم الذي يوجد فيه سرّ الحكمة من خلقهم..


الإمام ناصر محمد اليماني
18 - 09 - 1431 هـ
28 - 08 - 2010 مـ
05:36 صباحاً

[ لمتابعة رابط المشاركة الأصليّة للبيان ]
http://www.the-greatnews.com/showthread.php?p=7269

_______________



أولئك لا ينالهم الفزع الأكبر يوم يُلقي الله بالسؤال إلى الناس جميعاً عن النعيم الذي يوجد فيه سرّ الحكمة من خلقهم ..

بسم الله الرحمن الرحيم، والصلاة والسلام على جدّي محمد رسول الله وآله الاطهار والسابقين الأنصار للحقّ إلى يوم الدين..
وروى عمر بن الخطاب عن النبيّ صلى الله عليه وسلّم أنّه قال:
[إن من عباد الله لأناساً ما هم بأنبياء ولا شهداء يغبطهم الأنبياء والشهداء يوم القيامة لمكانهم من الله عز وجل قالوا يا رسول الله من هم وما أعمالهم لعلنا نحبهم قال هم قوم تحابوا بروح الله على غير أرحام بينهم ولا أموال يتعاطونها فوالله إن وجوههم لنور وإنهم لعلى منابر من نور لا يخافون إذا خاف الناس].

عن أبي هريرة قال، قال رسول الله صلى الله الرحمن عليه وسلم:
[إن من العباد عباداً يغبطهم الأنبياء والشهداء قال من هم يا رسول الله قال هم قوم تحابوا بروح الله على غير أموال ولا أنساب وجوههم نور يعني على منابر من نور لا يخافون إن خاف الناس ولا يحزنون إن حزن الناس].

حدثنا زهير بن حرب وعثمان بن أبي شيبة، قالا: ثنا جرير، عن عمارة ابن القعقاع، عن أبى زرعة بن عمرو بن جرير، أن عمر بن الخطاب قال:
قال النَّبيّ صلى الله عليه وسلم: [إن من عباد الله لأناساً ما هم بأنبياء ولا شهداء يغبطهم الأنبياء والشهداء يوم القيامة بمكانهم من الله تعالى]، قالوا: يا رسول الله، تخبرنا من هم، قال: [هم قوم تحابوا بروح الله على غير أرحام بينهم ولا أموال يتعاطونها، فوالله إن وجوههم لنور، وإنهم على نور، لا يخافون إذا خاف الناس، ولا يحزنون إذا حزن الناس] صدق محمدٌ رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم.

أولئك لا ينالهم الفزع الأكبر يوم يُلقي الله بالسؤال إلى الناس جميعاً عن النعيم الذي يوجد فيه سرّ الحكمة من خلقهم، تصديقاً لقول الله تعالى:
{لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ ﴿٨} صدق الله العظيم [التكاثر].

تصديقاً لقول الله تعالى:
{فَلَنَسْأَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَلَنَسْأَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ ﴿٦} صدق الله العظيم [الأعراف].

ثم يلقي الله بالسؤال: فهل أبلغوكم برسالات ربّكم وقصّوا عليكم آياته؟ وقال الله تعالى:
{يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي وَيُنذِرُونَكُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هَـٰذَا ۚ قَالُوا شَهِدْنَا عَلَىٰ أَنفُسِنَا ۖوَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ ﴿١٣٠} صدق الله العظيم [الأنعام].

وأما السؤال الذي سوف يوجّههُ إلى المرسَلين فسوف يقول الله تعالى لرسله: وهل دعوتم الناس أن يعبدوا النّعيم الأعظم؟ وبما إنّ كافة الأنبياء والمرسَلين لا يعلمون ما يقصد الله
(بالنّعيم الأعظم) بل حتى الملائكة المُقرّبين لا يعلمون ما يقصد الله بالنّعيم الأعظم! وهنا يحدث الفزع الأكبر لكافّة من كان في السماوات والأرض من الملائكة والجنّ والإنس إلا الذي دعا إلى عبادة النّعيم الأعظم برغم أنَّ الأنبياء والمرسَلين كذلك دعوا الناس إلى عبادة النّعيم الأعظم، وذلك لأنّ النّعيم الأعظم هو الله سبحانه وتعالى، غير أنَّ سبب فزعهم هو أنّهم لم يعلموا بالمقصود من سؤال الله إليهم هل دعوا الناس إلى عبادة النّعيم الأعظم لكونه لا يعلم بحقيقة اسم الله الأعظم جميعُ الأنبياء والمرسَلين ولذلك لن يحزنهم الفزع الأكبر الذي يشمل من كان في السماوات والأرض لكون الأنبياء دعوا الناس إلى عبادة الله وحده لا شريك له ولم يكونوا يعلمون أنَّ النّعيم الأعظم هو اسم من أسماءِ الله ربّ العالمين، ولذلك فنتيجة الفزع الأكبر هي إيجابيةٌ عليهم، ولذلك لن يحزنهم الفزع الأكبر.
ولكن الذي يدعو الناس إلى عبادة النّعيم الأعظم هو الإمام المهديّ، ولذلك خلقهم إلى ما دعاهم إلى عبادته الإمام المهديّ ثم يحقّق الهدف من خلقهم فيهدي الله به مَن في الأرض جميعاً، تصديقاً لقول الله تعالى:
{وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً ۖ وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ ﴿١١٨إِلَّا مَن رَّحِمَ رَبُّكَ ۚ وَلِذَٰلِكَ خَلَقَهُمْ ۗ وَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ ﴿١١٩} صدق الله العظيم [هود].

ويا رجل، إنَّ الإمام المهديّ لا يقول في جدّه محمد رسول الله إلا خيراً، وأما بالنسبة لحقيقة اسم الله الأعظم فلم يُحِطْ به لا هو ولا كافة الأنبياء والمرسَلين ولذلك لم يُقدِّر اللهُ تحقيق الهدف من الخلق في عصرهم، ولن يستطيع من في السماوات والأرض أن يُعرّف لكم حقيقة اسم الله الأعظم لا من الملائكة والجنّ والإنس ولا كافة رسل الله من الجنّ والإنس لأنّهم لا يحيطون به علماً، وأما سبب فزعهم هو حين تلقّوا السؤال من ربّهم: هل دعوتم الناس إلى عبادة النّعيم الأعظم؟ فلم يدركوا بادئ الأمر أنّ ذلك هو اسم الله الأعظم الذي تكمن فيه الحكمة من خلق عبيد الله جميعاً وهو اسم من أسماء الله الحسنى، وإنّما يوصف بالأعظم لأنّه صفة رضوان الرحمن على عباده أنّه أكبر من نعيم الجنة، تصديقاً لقول الله
تعالى: {وَعَدَ اللَّـهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ۚ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللَّـهِ أَكْبَرُ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿٧٢} [التوبة].

فاتَّقِ الله أخي الكريم ولا تسعى لفتنة الذين لم يعلموا بعد علم اليقين بحقيقة اسم الله الأعظم، وأمّا الذين علموا بحقيقة اسم الله الأعظم من أنصار المهديّ المنتظَر فتالله لا يستطيع فتنتهم مَن في السماء ومن في الأرض، وهل تدري لماذا؟ وذلك لأنّهم علِموا بهذه الحقيقة في أنفسهم وهي الآية الكُبرى لديهم التي جعلتهم يوقنون أنَّ ناصر محمد اليماني هو حقاً المهديّ المنتظَر الذي يدعو إلى عبادة النّعيم الأعظم حتى يكون رضوان الله غايةً وليس وسيلةً لأنّ في ذلك سرّ الحكمة من خلقهم، تصديقاً لقول الله تعالى:
{وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ﴿٥٦} صدق الله العظيم [الذاريات]، ولكن بسبب فتنة المبالغة في أنبياء الله ورسله لن تدركوا حقيقة اسم الله الأعظم.

ولسوف أوجّه إليك سؤالي يا من تقول إنّي لم أعِ ما أقول، فهل ترى أنّه يحقّ لك أن تُنافس محمداً رسولَ الله - صلّى الله عليه وآله وسلّم - في حبّ الله وقربه؟ وننتظر منك الإجابة على هذا السؤال، وسلامٌ على المُرسَلين والحمدُ للهِ ربِّ العالمين ..

وأما بالنسبة لاستغرابك من فتوى ناصر محمد اليماني أنّه سوف يدعو ثبوراً لو لم يحقّق الله له النّعيم الأعظم! ومن ثم جاء الردّ منك بما يلي:
راجعنا القرآن، فوجدنا الذي يدعو بالويل والثبور:
{وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ وَرَاء ظَهْرِهِ (10) فَسَوْفَ يَدْعُو ثُبُورًا (11) وَيَصْلَى سَعِيرًا (12)}
{بَلْ كَذَّبُوا بِالسَّاعَةِ وَأَعْتَدْنَا لِمَن كَذَّبَ بِالسَّاعَةِ سَعِيرًا (11) إِذَا رَأَتْهُم مِّن مَّكَانٍ بَعِيدٍ سَمِعُوا لَهَا تَغَيُّظًا وَزَفِيرًا (12) وَإِذَا أُلْقُوا مِنْهَا مَكَانًا ضَيِّقًا مُقَرَّنِينَ دَعَوْا هُنَالِكَ ثُبُورًا (13) لا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُورًا وَاحِدًا وَادْعُوا ثُبُورًا كَثِيرًا (14)}
ومن ثمّ يردّ عليك الإمام المهديّ ناصر محمد اليماني وأقول: وتالله لو لم يُحقّق الله لعبده النّعيم الأعظم فإنّني سوف أدعو ثبوراً أكثر منهم بجميع كلمات الحزن والأسى، ولن يرضيني ربّي بالحور العين وجنّات النعيم، ولن يرضيني ربّي بملكوته جميعاً مهما كان ومهما يكون، فلن أقبل به حتى يحقّق لي النّعيم الأعظم من نعيم جنته فيرضى في نفسه، فكيف تريدني أن أرضى بجنات النعيم وربّي حبيبي حزين ومتحسّر على عباده الذين ظلموا أنفسهم! وقال الله تعالى: {إِنْ كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ ﴿٢٩يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ ۚ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ﴿٣٠أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُونَ ﴿٣١وَإِن كُلٌّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ ﴿٣٢} صدق الله العظيم [يس].

ويا سبحان ربّي فلكم دعاء الثبور لدى الكفار والمهديّ المنتظَر مختلفان جداً! فأمّا الكفار فدعاؤهم بالثبور على أنفسهم وهو بسبب أنّهم ظلموا أنفسهم فأدخلهم الله النار، وأمّا المهديّ المنتظَر فهو لو يحرمه الله من تحقيق النّعيم الأعظم وهو أن يكون الله راضياً في نفسه لا متحسّراً ولا حزيناً، ولذلك تجد العبد الذي أذِن الله له بالخطاب يحاجّ ربّه أن يرضى في نفسه فإذا رضي في نفسه فهذا يعني أنّها تحقّقت الشفاعة فتأتي من الله أرحم الراحمين فينادي عبده أن يدخل في عباده فيدخلون جنّته أجمعين. وذلك هو البيان الحقّ لقول الله تعالى:
{يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ﴿٢٧ارْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ﴿٢٨فَادْخُلِي فِي عِبَادِي ﴿٢٩وَادْخُلِي جَنَّتِي ﴿٣٠} [الفجر].

{حَتَّىٰ إِذَا فُزِّعَ عَن قُلُوبِهِمْ قَالُوا مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ ۖ قَالُوا الْحَقَّ ۖ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ ﴿٢٣} صدق الله العظيم [سبأ].

ولن يُدخِل الله عبادَه جنَّتَه فتشفع لهم رحمتُه في نفسه من غضبه حتى يرضى في نفسه، ولذلك تجد العبد الذي أذِن اللهُ له بالخطاب وقال صواباً تجده يُحاجُّ ربَّه أنْ يحقق له النّعيم الأعظم من جنّته ويرضى في نفسه، فإذا تحقّق الرِّضا في نفسه تحقّقَت الشفاعة.
وإنَّما الشفاعة أن تشفع رحمته في نفسه من غضبه فلم تتجاوز الشفاعة ذات الله سبحانه، تصديقاً لقول الله تعالى: {قُل لِّلَّـهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا ۖ لَّهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٤٤} صدق الله العظيم [الزمر].

وإنّما عبده الذي أَذِن الله له أن يُخاطب ربّه قال صواباً لأنّه لن يشفع لأحدٍ من عباده، لأنّ الله هو أرحم الراحمين، ولذلك أذِن الله له أن يحاجّ ربه في أن يرضى، فإذا تحقّق الرِّضا تحققت الشفاعة، ولذلك قال الله تعالى:
{وَكَم مِّن مَّلَكٍ فِي السَّمَاوَاتِ لَا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا إِلَّا مِن بَعْدِ أَن يَأْذَنَ اللَّـهُ لِمَن يَشَاءُ وَيَرْضَىٰ ﴿٢٦} صدق الله العظيم [النجم].

ويا رجل، فبما أنَّ الإمام المهديّ سيدعو ثبوراً أكثر من ثبور الكافرين لو لم يرضَ الله في نفسه ولذلك سوف يهدي الله مَن في الأرض جميعاً رحمةً بعبده، تصديقاً لقول الله تعالى:
{وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً وَاحِدَةً ۖ وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ ﴿١١٨إِلَّا مَن رَّحِمَ رَبُّكَ ۚ وَلِذَٰلِكَ خَلَقَهُمْ} صدق الله العظيم [هود:118-119].

وفي ذلك سرّ الإمام المهديّ الذي يعبد رضوان الله غايةً وليس كوسيلةٍ هو ومن اتّبع دعوته قلباً وقالباً من الذين كانوا على شاكلته من الأنصار السابقين الأخيار من زمرته، وهم ليسوا بأنبياء ولا شهداء ولكنّهم يغبطهم الأنبياء والشهداء على قربهم من ربَّهم وحبه لهم، أولئك أحباب الرحمن الذين وعد الله بهم في محكم القرآن، فكيف يرضون بجنّة النَّعيم قبل أن يتحقّق لهم النّعيم الأعظم منها، ولذلك رفعهم الله مكاناً عليّاً في الكتاب فهو أكرم منهم وأرحم. فكن منهم ونافسهم وإمامهم المهدي في حبّ الله وقربه، فلم آمرهم أن يبالغوا في شأني بغير الحقّ حتى ولو كنت خليفة الله في الأرض فإنّ لهم من الحقّ في ربِّهم ما للإمام المهديّ، ومن جعل من الأنصار الله الواحد القهار حصرياً للمهديّ المنتظَر من دونه فيعتقد أنه لا ينبغي له أن ينافس الإمام المهديّ في حبّ الله وقربه فقد أشرك بالله، اللهم قد بلغت اللهم فاشهد.

وبالنسبة لسرِّ هُدى الله للأمّة جميعاً من أجل الإمام المهديّ فهو رحمة بالإمام المهديّ الذي سيدعو ثبوراً لو لم يحقّق الله له النّعيم الأعظم من جنّته، وذلك لأنّ الإمام المهديّ يعبد رضوان الله غايةً وليس كوسيلةٍ ليدخله جنته، وكيف يكون الله راضياً في نفسه؟ وذلك حتى يدخل عباده في رحمته جميعاً رحمة بالإمام المهديّ الذي تستهزئ به ولا تحيط بسرّه وتجهل قدره! اللهم اغفر لهم فإنّهم لا يعلمون.

وسلامٌ على المرسَلين، والحمدُ للهِ ربِّ العالمين ..
خليفة الله وعبده الإمام المهديّ ناصر محمد اليماني .
_____________